Podsumowanie roku 2020 według redaktora Jarka Kosznika

 

Rok 2020 , pomimo swojego bardzo dziwnego , wręcz absurdalnego przebiegu z powodu pandemii koronawirusa, dość mocno obfitował w ciekawe pozycje muzyczne. Brak tras koncertowych w tym roku, mógł także mocno przyczynić się do mocniejszej i bardziej wytężonej pracy muzyków w studiach nagraniowych. To wszystkie przeszkody paradoksalnie potrafiły, w niektórych przypadkach wręcz pomóc napisać większość materiału na poszczególne płyty. Nie było praktycznie żadnych większych rozczarowań, jak i niespodzianek. Oto moja subiektywna lista najlepszych płyt roku, a także oczekiwań wobec roku 2021. Zapraszam !

LMF: Haken - Vector (2018)

Panowie z Haken chyba są kosmitami, bo wysoko postawioną poprzeczkę albumem "The Mountain" postawili jeszcze wyżej płytą "Affinity" sprzed dwóch lat, a teraz ponownie ją przesuwają wyżej swoim najnowszym piątym pełnometrażowym studyjnym wydawnictwem serwując tym razem wędrówkę psychologiczną której towarzyszą największe tuzy tej dziedziny nauki - Freud, Jung, Milgram, Pawłow oraz Rorschach. Ten ostatni zresztą wita nas już na okładce płyty jedną ze swoich planszy ze słynnego testu projekcyjnego.

Haken: Bogowie są tylko jedni - wywiad

Lupus i Richard Henshall

Podczas gdy na scenie gdyńskiego Ucha właśnie trwał występ norweskiego Rendezvous Point miałem okazję porozmawiać z gitarzystą grupy Haken, Richardem Henshallem. Richard, który jest nie tylko bardzo uzdolnionym muzykiem okazał się także być bardzo przyjaznym, choć zabieganym, jak sam stwierdził pod koniec naszej rozmowy, człowiekiem. O tym jak powstawał najnowszy album "Affinity", jak ewoluowała muzyka Haken, jaki wpływ na ich twórczość ma nurt djent oraz czemu Bogowie zawsze będą tylko jedni przeczytacie w poniższym zapisie naszej krótkiej, ale bardzo interesującej rozmowy. 

Czytaj na Laboratorium Muzycznych Fuzji!

R10/134: Haken, Rendezvous Point, Arkentype (12.06.2016, Ucho, Gdynia)

Mylą się Ci, którzy uważają, że metal progresywny jest martwy. Mówiący, że więcej w nim ostatnio regresji i powielania schematów niż innowacji, intrygujących i rozbudowanych form, czyli tego co zawsze stanowiło o tym, że w muzyce nie tylko rockowej czy metalowej coś było progresywne. W gdyńskim Uchu udowodniły to trzy zespoły: norweskie formacje Rendezvous Point i Arkentype oraz nowi bogowie tego gatunku, Brytyjczycy z grupy Haken. Ten koncert bowiem był prawdziwą ucztą dla wielbicieli takiej muzyki...

Czytaj więcej na Laboratorium Muzycznych Fuzji... 

Zdjęcia dostępne na naszym facebooku.

LMF: Haken - Affinity (2016)

Należę jeszcze do pokolenia, które pamięta Windowsa 95, charakterystyczne logo ówczesnej wersji i dźwięk towarzyszący ładowaniu systemu. Brytyjski Haken, jeden z najbardziej rozpoznawalnych nowych grup grających metal progresywny genialnie zaś do tego nawiązało przy okazji właśnie pojawiającej się ich czwartej płycie studyjnej, będącej tak naprawdę ich szóstym wydawnictwem. To grupa, która nie boi się eksperymentów już od swojego pełnometrażowego demo "Enter The 5th Dimension" z 2008 roku, które sześć lat później posłużyło za podstawę do realizacji epki "Restoration". Debiutanckim i kontynuującym początkową ścieżkę "Aquarius" i "Vision", które pojawiły się kolejno w 2010 i w 2011 roku, wprowadzili niemałe zamieszanie w skostniałe ramy gatunku, by następnie w dwa lata później uderzyć fenomenalnym "The Mountain", którym szturmem podbili rzesze wielbicieli szeroko pojętej muzyki progresywnej. Wysoko zawieszona poprzeczka, oczekiwania i szczyt na który się z niemałym trudem wspięli wydawałby się nie do przebicia. I tak Brytyjczycy postanowili z góry zejść niczym górnicy do jakiejś zapomnianej, opuszczonej kopalni gdzie na próżno szukać złota czy drogocennych kamieni. To, co się w niej znajduje to w pełni sprawne stare kineskopowe pecety, atari, a nawet commodory. Wszystkie są gotowe, by niepodzielnie rządzić naszymi duszami.

Czytaj dalej na Laboratorium Muzycznych Fuzji.

Podsumowanie marca roku szczodrego - audycja

Takie chmury jak nad Budapesztem zebrały się nad LupusUnleashed, ale spokojnie nie zamierzamy zakończyć działalności!

Podsumowanie marca roku szczodrego, a w nim o premierach marcowych i kwietniowych, o tym co będzie w najbliższym czasie na LupusUnleashed, jeszcze raz o pożegnaniu Marcina Wójcika, a także o akcji Share Week Andrzeja Tucholskiego i nowym spin-offie LU, czyli blogu filmowym LupusOnMovieReel. 

Circus Maximus - Havoc (2016)

Norwegowie z Circus Maximus po czterech latach milczenia wracają z następcą znakomitego albumu "Nine" z czwartym krążkiem studyjnym. Złośliwcy swego czasu mówili, że dwa pierwsze albumy były zbiorem coverów Dream Theater, jednakże to samo mówiło się zarówno o brytyjskim Haken, jaki o innym norweskim zespole Leprous. Oba szybko udowodniły jak niesłuszne były te stwierdzenia, a do tego grona dołącza w świetnym stylu Circus Maximus, bo najnowszy album bije na głowę dotychczasowe dokonania grupy i udowadnia, że w metalu progresywnym w czystej postaci wciąż jest miejsce na świeżość...

Leprous - The Congregation (2015)

W maju roku pięknistego ukazała się czwarta płyta studyjna Leprous. Norweska grupa to taki brat bliźniak brytyjskiego Haken. Mają na koncie cztery studyjne wydawnictwa oraz dwie płyty demo z pełnometrażowym materiałem*. Przeszli też bardzo podobną drogę jeśli chodzi o stylistykę - oba grają metal progresywny zakorzeniony w tradycji, oba zaczynały praktycznie jako zespoły grające pod Dream Theater, by nagle wypracować swoją własną rozpoznawalną charakterystykę. Jak prezentuje się "The Congregation"?

Progresywnie Mi VIII: Soen, Haken

Jesienne stwory Andy'ego Kehoe świetnie pasują do jesiennej progresywy...

Jakiś czas temu przypomniałem sobie o grupie Soen i zastanawiałem się co się dzieje z tym zespołem. Odpowiedź przyszła następnego dnia, gdy okazało się, że wreszcie wydaje drugą płytę. Tymczasem inny znakomity zespół, brytyjski Haken, zapowiedział rozpoczęcie prac nad czwartym albumem studyjnym, który poprzedziła wydana w tym roku epka z nagranymi na nowo numerami z (pełnometrażowego) dema z 2008 roku. Tym dwóm fantastycznym płytom przyjrzymy się w ósmej odsłonie "Progresywnie Mi"...

Sandstone - Delta Viridian (2013)

Brytyjski Sandstone wydał cztery albumy studyjne, znane mi są trzy. Wliczając ten najnowszy. Hard rock i heavy metal z dużą dawką melodii i progresywnych naleciałości. Miejscami, a zwłaszcza wokalem, nawiązujący do DragonForce’a zespół, który gra bardzo porządnie, nie jest znany szerokiej publiczności. Czy słusznie?

Bad Salad - Puzzled EP (2013)

Zaledwie rok temu wydali debiutancki "Uncivilized", a niedawno pojawiło się ich drugie, tym razem krótsze wydawnictwo "Puzzled". Trzy utworowa epka została zrealizowana metodą crowdfundingu i jest od debiutu nie tylko jeszcze ciekawsza, ale także pokazuje, że metal progresywny nie musi oznaczać wcale zjadania własnego ogona...

Dream Theater - Dream Theater (2013)

Możemy spać spokojnie. Bogowie i tym razem nie zawiedli, choć przyznać muszę, że obawiałem się trochę tego albumu. Ciemna Strona Ziemi nie ma przyciągającego uwagi tytułu, czy porażającej okładki, jak widać nie ma na niej nawet nazwy grupy, tylko słynne Majesty Logo, ale jej zawartość i grafiki przygotowane na potrzeby albumu wprawiają w osłupienie. Możecie wierzyć lub nie, ale Dream Theater nagrało płytę znakomitą i w dodatku jedną z lepszych w swojej dyskografii...

Haken - The Mountain (2013)

Brytyjski Haken pewnym krokiem podąża ścieżkami wypracowanymi przez Dream Theater, jednakże jako jedna z nielicznych z wielu podobnych grup nie próbuje kopiować mistrzów, ale konsekwentnie buduje własny styl i tożsamość. Posługując się tytułami ich płyt, można powiedzieć, że rybki akwariowe, które wkroczyły do piątego wymiaru, miały wizję i postanowiły wspiąć się na szczyt góry. Z jakim rezultatem?