WNS LVI: Shadowbane, Shadowquest, Visigoth, Blind Guardian

Artystyczna wersja plakatu do wczesnego filmu Stevena Spielberga "Pojedynek na szosie" pasuje do wysypu power metalowych zespołów i powrotów weteranów. Kto wygrywa w tym pojedynku?

Kiedyś bardzo lubiłem power metal. Nie ukrywam też, że nadal lubię, choć coraz rzadziej znajduję coś interesującego w tym niemal do cna ogranym gatunku. Poprzednim razem skupiliśmy się na kilku supergrupach złożonych ze znanych nazwisk. Podobnie będzie i tym razem, jeśli wziąć pod uwagę Shadowquest i ich debiutancki album. Przyjrzymy się (wreszcie) trzem debiutom oraz długo wyczekiwanemu albumowi legendy gatunku Blind Guardian, o którym ostatecznie nie zdecydowałem się napisać pełnego tekstu (a i tak wyszło obszernie). Warto też w pięćdziesiątej szóstej odsłonie WNSu zadać sobie pytanie: Czy power metal jest jeszcze interesującym gatunkiem, skoro nagle wysypało bardzo zbliżonymi do siebie zespołami?

Timo Tolkki's Avalon - Angels of the Apocalypse (2014)

W rok po interesującym, ale nie nadzwyczajnym debiucie nowego zespołu Timo Tolkkiego, najbardziej znanego z grupy Stratovarius, pojawia się jego druga odsłona. Ponownie ze znakomitą okładką, ponownie z bogatą obsadą gości i z podobnym rozmachem. Jak wyszło tym razem?

Stratovarius - Nemesis (2013)

Nigdy nie byłem wielkim fanem fińskiego Stratovariusa, a w ostatnim czasie słabo też jakoś na poletku power metalu. Nie żeby nie było żadnej muzyki w tym gatunku, ale jakoś tak się dzieje, że większość weteranów się gdzieś zapędziła w rejony, które nie do końca do nich pasują lub wydają to samo w sposób cokolwiek nieświeży. Miłym zaskoczeniem był trzeci album Golden Ressurection, o którym będzie inszą razą, oraz czternasty (!) już album wspomnianego, legendarnego w wielu kręgach Stratovariusa.