Tydzień 12 - 18.12.2022: Thy Catafalque, Patronat medialny: Pierwszy rok w Piekle

 

Tym razem było więcej i prawie codziennie. Postawiłem jednak na tylko na jedną grupę, a mianowicie na  na węgierski Thy Catafalque, o którym wielokrotnie mogliście już przeczytać na łamach LU. W skróconym do nowej formuły Weekendzie Węgierskim nadrobiłem zeszłoroczny "Vadak" Thy Catafalque oraz przyjrzałem się tegorocznym wydawnictwom od Tamasa Katai, czyli pierwszej koncertówce jego projektu oraz dotychczas niewydanemu młodzieńczemu, generowanym komputerowo "Jupiter'92". Dla każdego coś miłego?

Tool - Opiate² (2022)

Napisała: Karolina Andrzejewska (The Superunknown)

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że coverowanie samego siebie to zły pomysł. 

Po Całości: Iron Maiden - droga do Senjutsu (1): Od Iron Maiden do Fear of the Dark

 

Prawie 50 lat na scenie muzycznej. 16 płyt studyjnych. 3 wokalistów. Kilka zmian w składzie. Liczne przeobrażenia Eddiego - maskotki zespołu. Kilka przeobrażeń stylistycznych. Tematyka literacka, historyczna, wojenna, mitologiczna, popkulturowa, lotnicza, społeczna, polityczna i osobista. Niezwykle charakterystyczne okładki. Fenomen kulturowy i popkulturowy. Wzloty, upadki, zadyszki i powroty niczym feniks z popiołów. Absolutna legenda i ikona  - Iron Maiden, to zespół, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. 3 września 2021 roku ukaże się ich 17 krążek studyjny zatytułowany "Senjutsu" (jap. "taktyka i strategia"). Kolega z twittera - Szymon Bijak - zaproponował udział w challenge'u w którym począwszy od 18 sierpnia do dnia premiery będziemy na twitterze krótko opisywać poszczególne albumy formacji. LupusUnleashed podjęło rękawice - a to jest pierwsza zbiorcza część tweetów obejmująca dziewięć pierwszych płyt Iron Maiden.

Wydział Filmowy: Brian Daley - Star Wars Legendy: Przygody Hana Solo

Krótko po wydaniu niesławnego Spotkania na Mimban Alana Dean Fostera rozpoczęto tworzenie i wydawanie kolejnych powieści rozszerzających świat Gwiezdnych Wojen, które razem z nią były pierwszymi książkami z uniwersum. Mowa tu o dwóch trylogiach skupionych wokół przygód Hana Solo autorstwa nie żyjącego już Briana Daleya i Lando Calrissiana autorstwa L. Neila Smitha. Na tą pierwszą złożyły się trzy minipowieści - dwie wydane w 1979 roku i jedna w 1980 roku, czyli kolejno Han Solo na Krańcu Gwiazd, Zemsta Hana Solo oraz Han Solo i utracona fortuna. W 1992 roku wznowiono je jako wydanie zbiorcze.

Tekst powstał w ramach współpracy z Świat Star Wars. Czytaj więcej na Świat Star Wars.

LUminiscencje: Dream Theater - Images And Words (1992)

Drugi album bogów progresywnego metalu powstawał długo, głównie ze względu na poszukiwania nowego wokalisty, który miał zastąpić Charliego Dominici i wznieść muzykę zespołu na zupełnie inny poziom. Stanowiący coś w rodzaju drugiego debiutu album okazał się przełomowy nie tylko dla Dream Theater, ale także dla gatunku, którego amerykański zespół stał się najbardziej rozpoznawalnym reprezentantem. Ten świętujący w tym roku swoje dwudziestopięciolecie krążek to oczywiście "Images And Words', który do dziś zachwyca swoim brzmieniem i fantastycznymi numerami. W tych "LUminiscencjach", a zarazem drugich poświęconym Dream Theater przyjrzymy się co sprawia, że "Obrazki i Słowa" wciąż potrafią zachwycać...

LUminiscencje: Sleep - Sleep's Holy Mountain (1992/1993)

W powszechnej świadomości stoner rock ma trzy główne filary, jeśli chodzi o pionerów: Kyuss, Electric Wizard oraz Sleep. Naturalnie inspiracje wszystkich tych grup można śledzić aż do Black Sabbath, jednak jeśli chcemy rozmawiać o stonerze, jaki znamy dziś, to właśnie te trzy formacje powinny stanąć w centrum naszej uwagi. I biorąc pod uwagę, jak homogenicznym stylistycznie jest dziś ruch stonerowy, to nie mogę przestać się zadziwiać, jak bardzo różne były to zespoły. Kyuss to pełni testosteronu i luzu macho z pustyni, Electric Wizard to żyjący w lovecraftowskim świecie paranoicy, a Sleep - uduchowieni palacze marihuany kontemplujący symbolikę i motywy religijne na równi z wyprawami w kosmos. Na smoku. Ani tych artystów, ani tworzonej przez nich muzyki po prostu nie idzie pomylić. I do tego wracając do albumów tych zespołów nie mogę nie odnieść wrażenia, że brzmią o wiele bardziej świeżo, niż większość współczesnych zespołów stonerowych. Co jest kontrintuicyjne - czy to nie od nich właśnie powinny pochodzić wszelkie charakterystyczne, przerabiane przez setki zespołów motywy, które obecnie powinny brzmieć już na całkowicie wyświechtane, wręcz stereotypowo i karykaturalnie?

Mistrzowie Gitary Część III: Tom Morello

Napisał: Łukasz "Babirs" Babski

Fascynują i sprawiają, że gitara staje się czymś więcej niż zwykłym instrumentem. Zachwycają uszy i duszę magią dźwięków, jakie wydobywają za pomocą palców lub kostek grając na strunach swoich instrumentów, wyróżniając się tym samym spośród pozostałych muzyków, a często sprawiając, że na zawsze stają się częścią historii muzyki, nie tylko rockowej, ale także jazzowej i bluesowej.

W trzeciej odsłonie redaktor Babski opowie o Tomie Morello...