LupusUnleashed przedstawia: Muzyczny Tartak - Oneoff (10.05.2025, Tartaczna 2, Gdańsk)

 

Jaki maj taki rap, mówią mi na mieście./Nie bądź beton, przyjdź na Oneoff live'a./Wypij piwo, albo i trzy./Niech w Tartacznej znów polecą wióry! - żaden ze mnie raper, ale pewnie taka nawijka mogłaby powstać gdyby reklamowała kolejny Muzyczny Tartak, a właściwie to można też powiedzieć, że tak właśnie jest. W sobotę, 10 maja w gdańskiej klubokawiarni wystąpi gdańskie rap metalowe trio Oneoff!

Dead Hippies - Resister (2019)

Zastanawialiście się kiedyś jak by brzmiał Weird Al Yankovic gdyby przestał śmieszkować oraz parodiować, a zajął się graniem na poważnie? Dead Hippies prawdopodobnie będzie stanowić odpowiedź na Wasze przemyślenia i rozkminy...

Polyphia - New Levels New Devils (2018)

Napisał: Jarek Kosznik

12 października bieżącego roku miała miejsce premiera trzeciego pełnowymiarowego albumu zespołu Polyphia pod tytułem „New Levels New Devils”. Młodzi muzycy z amerykańskiego stanu Dallas w Teksasie dali w ciągu ostatnich kilku lat dość mocno o sobie znać, głównie dzięki ponad kilkunastu milionom wyświetleń filmów na serwisie Youtube. Na początku działalności zespołu, a także przez kilka kolejnych lat, twórczość Polyphii opierała się głównie na silnych inspiracjach metalcorem, połączonych z bardzo technicznymi motywami gitarowymi, a sporadycznie występowały wolniejsze fragmenty, przeplatane elektroniką. Od płyty „Muse” wydanej w 2014 roku, styl kwartetu z Dallas zaczął się dość mocno zmieniać....

Genghis Khan - Her Absence Is My Antichrist (2018)

Nie znoszę hip hopu. Nudzi mnie to granie, nie jestem w stanie nazwać tego muzyką, a nawijek nie rozumiem. Nie jest jednak też tak, że hip hopu, czy rapu nie doceniam,bo chyba każdy kiedyś w jakiejś formie go słuchał. Nadal lubię wracać do Tupaca, Willa Smitha jak muzykiem jeszcze był czy do naszej rodzimej Paktofoniki, aczkolwiek nie leży to granie w głównym nurcie moich gustów czy poszukiwań i nigdy nie fascynowało mnie w jakiś szczególny sposób. Gdy przychodzą takie płyty to zagryzam zęby i męczę się straszliwie, zwłaszcza gdy taka płyta trwa ponad godzinę...

Marcus Miller - Laid Black (2018)

Marcusa Millera, wybitnego basisty nikomu chyba nie muszę przedstawiać. Jego najnowszej płyty właściwie mogło by nie być, bo sam muzyk niewiele już wnosi do swojego warsztatu czy do muzyki, głównie jazzowej, za wiele. Nie dla tego jednak słucha się kolejnych jego płyt z wypiekami na twarzy, a w tym także wypadku odlicza dni do gdyńskiego koncertu jaki będzie miał miejsce w listopadzie. Jego płyt słucha się dla jego wspaniałego warsztatu oraz niezwykłego charakterystycznego brzmienia basu, które najzwyklejszą melodię zamienia w magię. Co znalazło się na najnowszym krążku muzyka?

Lao Che - Wiedza o społeczeństwie (2018)

Profesorowie z kosmicznego zakonu Fu Manchu dali już wycisk na wychowaniu fizycznym to teraz czas na wiedzę o społeczeństwie. Cisza! Profesor Spięty jest już w klasie! Wyciągamy karteczki!

Schlaasss - Casa Plaisance (2017)

Czegoś takiego na LU jeszcze nie było. Francuskojęzyczna zimnofalowa elektronika z domieszką punka, rapu i groteskowego spektaklu teatralnego w którym istotną rolę odgrywają... delfiny. Pod tą bombową mieszanką kryje się chyba najdziwniejsza płyta jaką słyszałem w swoim życiu i prawdopodobnie tak samo będzie z Wami. Oto grupa Schlaasss i ich najnowsza propozycja...

Muzyczna Biblioteka: Herbie Hancock - Autobiografia legendy jazzu (2015)

Autobiografie nie są obiektywnym źródłem poznawania osobowości, życia i twórczości danego człowieka. Stanowią jedynie pewien wycinek i to bardzo wybiórczo potraktowany. Herbie Hancock, niekwestionowana legenda muzyki jazzowej, rockowej i hip-hopowej postanowił opowiedzieć co nieco ze swojej perspektywy o drodze jaką przebył, nie tylko pod względem muzycznym. To bardzo ciekawa lektura, ale pozostawiająca spory niedosyt. Jego autobiografią zaczniemy nowy, nieregularny cykl o książkach traktujących o szeroko pojętej muzyce.

Tydzień Urodzinowy: Paktofonika - Kinematografia (2000)

Napisał: Marcin Wójcik

Wybór płyty, która zmieniła mój sposób postrzegania muzyki czy nawet rzeczywistości był niesłychanie trudny. Takowych mogę wymienić kilka, jak nie kilkanaście. Są to dzieła przedstawicieli różnych gatunków, tworzących w różnych okresach. Jest jednak wspólny mianownik większości tych albumów – powstały w Polsce.  „Kinematografia” Paktofoniki jest albumem kultowym. Stał się nim właściwie zaraz po swojej premierze. Niestety, duży wpływ na status tej płyty miała tragiczna śmierć Magika – legendarnego rapera, zwanego przez niektórych polskim Tupakiem. Ponadto można odnotować drugą falę popularności składu i albumu, spowodowaną premierą filmu „Jesteś Bogiem” Leszka Dawida, będącego swoistym pomnikiem jednego z ojców polskiego rapu, a co za tym idzie – także Paktofoniki. Obraz przypomniał popkulturze o legendzie i przysporzył raperom nowych fanów, zwłaszcza przedstawicieli młodego pokolenia. „Kinematografia” stanowi zamknięcie i podsumowanie twórczości artysty, pewnego rodzaju opus magnum.  Z czasem pojawiło się również „Archiwum Kinematografii”, czyli płyta z utworami PFK, które ostatecznie nie zostały wydane na tym „właściwym” krążku. Ponadto dzięki fenomenowi Internetu można usłyszeć m.in. nagrania z magikowym freestyle’m.

Pięć Dwa - N.E.O (2014)

Napisał: Łukasz "Babirs" Babski

Nie jest to tajemnicą, że rodzima scena muzyczna na końcu XX i początku XXI wieku dość mocno obracała się w kręgach Hip-Hopu i Rapu. Nie ma też co się wstydzić tego, że niektórzy z nas (w tym niżej podpisany) sięgał po wydawnictwa z tej półki gatunkowej. Wiele się od tamtej pory zmieniło. Ja osobiście zacząłem słuchać zupełnie czegoś innego, a twórcy którzy w tamtym okresie wyznaczali trend wśród młodzieży zeszli do podziemia. Trendy również się zmieniły i wielu raperów się po prostu ulotniło. W już minionym roku 2014, poruszyła się we mnie struna odpowiedzialna za wspomnienia związane z Hip-Hopem za sprawą koncertu grupy Jazzombie!. Będąc na fali popularności ostatniej płyty Luxtorpedy przypomniałem sobie o Hansie i Deepie, którzy w obecnej chwili występuje pod nazwą Pięć Dwa (byłe Pięć Dwa Dębiec). Zupełnie przypadkiem się tak stało, że zbiegło się to wszystko z dość świeżym materiałem Poznańskiego duetu, po który sięgnąłem z czystej ciekawości.

Organek - Głupi (2014)

Wiele polskich płyt pojawia się bez rozgłosu, przelatuje bez echa, a przecież nawet nieświadomie wszyscy jakoś ją znają i nucą pod nosem. Tak jest choćby z debiutanckim albumem Tomasza Organka, znanego co niektórym z grupy Sofa. Powiedzmy to od razu - albumem niezwykle dowcipnym, szczerym i udanym...