R17/159: Ulver (26.11.2017, B90, Gdańsk)

Kiedy widziałem ich w 2014 roku, notabene również w B90, podobali mi się, choć zapamiętałem tamten koncert jako dość statyczny. Zupełnie inaczej było tym razem. Norweski Ulver promując najnowszy album "The Assasination Of Julius Ceasar" zagrał bardziej żywiołowo, a całość dopełniała świetna oprawa świetlno-wizualna sprawiając, że na w niedzielę gdański klub zamienił się w prawdopodobnie najlepszą dyskotekę w Trójmieście...

Ulver - Sic Transit Gloria Mundi EP (2017)

Podobnie jak Mastodon, norweski Ulver nie ograniczył się tylko do wydania pełnometrażowego materiału i w tym roku pojawiła się także epka. W przypadku norweskich wilków na epce znalazło się miejsce dla trzech utworów, które kontynuują elektroniczną wycieczkę w lata 80. Jak wypada epka i czy uzupełnia ona w jakiś sposób bardzo dobry wydany w kwietniu album studyjny?

Ulver - The Assassination Of Julius Ceasar (2017)

Niektórzy twierdzą, że to najlepsza płyta Depeche Mode od lat. Nie umiem stwierdzić czy tak jest w istocie, bo szczerze mówiąc jestem z Depeszami na bakier i nigdy nie było mi specjalnie z ich muzyką po drodze. Co innego z norweskim Ulver, który jest istnym fenomenem jeśli chodzi o zmiany swojej stylistyki - za co by się nie zabrali ma się do czynienia z czymś nie tylko niezwykłym, ale i w pełni przemyślanym. Jeśli wziąć pod uwagę, że zaczynali jako zespół black metalowy, by następnie między innymi eksperymentować z popem lat 60, wejść w kolaborację z Sunn O))) czy nagrać ponurą mszę na orkiestrę i elektronikę, nikogo nie powinno dziwić sięgnięcie po stylistykę lat 80 i szeroko pojęty synth wave, taka bowiem muzyka znalazła się na najnowszym albumie skandynawskich wilków...

Therion - Les Fleurs Du Mal (2012)

Ze składu, która nagrała jedną z moich najbardziej ulubionych płyt, także tej grupy, pozostała tylko jedna osoba. Z innymi muzykami niż miało to miejsce na świetnym "Secret of the Runes" grupa Therion zrealizowała album "Les Fleurs Du Mal" będącą konceptem opartym wokół francuskich popowych utworów z lat 60 i 70. Właśnie do tego krążka obok tego wydanego w 2001 roku wracam najczęściej i choć album ma już trzy lata, postanowiłem o nim w końcu kilka słów napisać...

Sunn O))) & Ulver - Terrestrials (2014)

Norweski Ulver i amerykański Sunn O))) we wspólnym, zaledwie trzy utworowym projekcie to zdecydowanie jeden z najdziwniejszych i zarazem najciekawszych albumów roku szczerego. Ulver dopiero co wydał genialną "Messe I.X - VI.X", a Sunn O))) od 2006 roku tworzy płyty z innymi artystami i zespołami. Najnowsza z Ulverem jest czwartą taką kolaboracją...

R2/77: Ulver (5.02.2014, B90, Gdańsk)

Norweski Ulver nie przepada za występami na żywo i niestety było to widać. Nie jest też zespołem łatwym w odbiorze i klasyfikacji, zwłaszcza w ostatnich latach. Trasa koncertowa, na której znalazł się także jedyny koncert w Polsce, w gdańskim B90, także nie należał do najłatwiejszych w odbiorze. Bardziej eksperymentalny i "improwizacyjny" aniżeli nastawiony na konkretne kompozycje jednocześnie zaskakiwał i smucił. Z nastawieniem chyba na smutek najwierniejszych fanów...

Ulver - Messe I.X-VI.X (2013)

Eksperymentów i zaskakiwań ze strony Norweskiego Ulver ciąg dalszy. Po wydanej w zeszłym roku płycie "Childchood's End" ze zbiorem coverów utworów z lat 60 postanowiono znów zabawić się stylistyką i dźwiękami. Tym razem wrócono do elektroniki, ale połączonej z orkiestrą. W dodatku całość była nagrywana na żywo podczas jednej z sesji improwizacyjnych z orkiestrami wybranymi do projektu, ale jak podkreślają muzycy, nie jest to album "live", bo później został on jeszcze przetworzony w warunkach studialnych. Co z tego wyszło?

Ulver - Childhood's End (2012)

Powiedzieć, że nie zna się twórczości norweskiej grupy Ulver, to trochę tak jakby powiedzieć, że się nie słucha muzyki. To wręcz wstyd jej nie znać. Najbardziej lubię w ich muzyce ten okres, kiedy odeszli od asłuchalnego black metalu, a zaczęli kombinować z elektroniką, trip hopem oraz szeroko pojętym muzycznym eksperymentem, także minimalizmem, czyli 1999 - 2003. To jeden z tych zespołów, który lubi zaskakiwać różnorodnością, zmianami stylistycznymi i masą świetnych pomysłów: od transowych niemal schizofrenicznych jazd aż po pełne melancholii melodie i liryczne obrazy. Równie zaskakujący jest ich album z zeszłego roku, na który złożyły się covery. I to w dodatku zespołów zdecydowanie średnio kojarzonych zwykłemu słuchaczowi...