Pokazywanie postów oznaczonych etykietą deathcore. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą deathcore. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 5 grudnia 2022

Tydzień 1 - 4.12.2022: Polyphia, Violent Answer


 

Krótszy, bo trochę bez sensu by było łączyć ostatnie dni listopada z pierwszymi dniami grudnia, nawet jeśli w kalendarzu występują obok siebie. Poza tym, kto powiedział, że tydzień nie może być krótszy? Tym razem podrzucam linka do tekstu redaktora Jarka Kosznika, który obszernie napisał o najnowszej płycie Polyphi oraz wpis facebookowy o kolejnym mocnym materiale od Violent Answer. W kolejnych tygodniach pewnie uda się napisać więcej tekstów, niedługo pojawi się nie listopadowy, jak wcześniej planowałem, a grudniowy suplement Wilka Kulturalnego, a także, z racji nieubłaganie kończącego się już roku 2022 nasze podsumowania roczne - jednak trochę z przekory, a trochę nie, nie powiem kiedy dokładnie powinniście się ich spodziewać. 

sobota, 10 lipca 2021

Alluvial - Sarcoma (2021)

 

Napisał: Jarek Kosznik

Tak naprawdę nikt się tego nie spodziewał gdy ni stąd, ni zowąd na początku marca bieżącego roku amerykański gitarzysta Wes Hauch ogłosił, że po 4 letniej przerwie zamierza wydać następce debiutanckiej płyty Alluvial pod tytułem „Sarcoma”. Zbiegło się to również z podpisaniem kontraktu ze znaną i szanowaną wytwórnią płytową Nuclear Blast, jak także z całkowitym przemodelowaniem składu i konceptu zespołu. W porównaniu z wydawnictwem „ The Deep Longing for Annihilation” ze składu odszedł gitarzysta Keith Merrow, który nie został zastąpiony przez nikogo, co sprawiło że jedynym gitarzystą prowadzącym został Hauch. Z drugiej strony skład zespołu został uzupełniony o basistę, perkusistę i co mocno zdziwiło fanów Alluvial, czyli wokalistę. 

wtorek, 19 czerwca 2018

The Dali Thundering Concept - Savages (2018)


Gdyby Salvador Dali żył w dzisiejszych czasach zapewne nadal wzbudzałby nie małe kontrowersje i emocje, jak wówczas gdy tworzył swoje obrazy i performance'y. Można wręcz nawet przypuszczać, że gdyby dodatkowo został muzykiem poszedłby w awangardę tak dużą jak to tylko możliwe - jak mogłoby to wyglądać zaś doskonale pokazuje jeden z najciekawszych nowoczesnych grup metalowych, francuska formacja The Dali Thundering Concept, która w kwietniu wypuściła swój najnowszy drugi pełnometrażowy album studyjny...

wtorek, 6 marca 2018

R3/163: Sepultura, Obscura, Goatwhore, Fit For An Autopsy (4.03.2018, B90, Gdańsk)




















Zima nie odpuszcza, jest zimno i będzie jeszcze zimno przez co najmniej dwa tygodnie gdy w kalendarzach zagości wiosna. Ta już zawitała do gdańskiego klubu B90 i nie poskąpiła gorących promieni, które ogrzały niejednego wielbiciela ekstremalnych brzmień, a tych w niedzielny wieczór bynajmniej nie brakowało. Amerykę reprezentował jeden z obecnie najlepiej rokujących deathcore'owych zespołów Fit For An Autopsy oraz nieznany mi wcześniej blackened thrash/death metalowy Goatwhore. Z Niemiec przyjechała Obscura grająca techniczny death metal, a prosto z Brazylii przyjechała promująca swoją najnowszą wydaną w zeszłym roku "Machine Messiah" legendarna grupa Sepultura, bez której nie byłoby stylów jakie pojawiły się tego wieczora. Jaka atmosfera panowała zatem w kultowym już klubie w gdańskiej Stoczni?

wtorek, 9 stycznia 2018

Djent Me: Archspire, Rings Of Saturn

W kolejnej - jedenastej - odsłonie "Djent Me" przysłuchamy się najnowszym, już zeszłorocznym, płytom dwóch zespołów, które myślą bardzo podobnie i lubią mieszać nie tylko gatunki, ale również szybkość i technikę w swoim graniu, doprowadzając każdy aspekt stworzonej muzyki niemal do granic. Archspire wywołuje niemal palpitacje serca, a Rings Of Saturn nie boi się nawet muzyki flamenco...

wtorek, 7 listopada 2017

Veil Of Maya - False Idol (2017)




Napisał: Jarek Kosznik


20 października bieżącego roku miała miejsce premiera szóstej pełnowymiarowej płyty amerykańskiego zespołu Veil of Maya pod tytułem „False Idol”. Grupa słynąca z ugruntowanej pozycji na scenie technicznego metalu znana jest z nietuzinkowego podejścia do szeroko rozumianej muzyki spod znaku progresywnego metalu czy deathcore’u, a „głównodowodzącym” i autorem większości materiału jest gitarzysta Marc Okubo. Najnowszy album Veil of Maya jest także drugim kolejnym z udziałem wokalisty Lukasa Magyar’a, którego dużego wpływu na kształt muzyki grupy nie sposób nie zauważyć. Czy „False Idol” wniósł coś nowego do twórczości zespołu? Jak wypada na tle poprzedników? Czy wokalista Lukas Magyar miał duży wpływ na proces twórczy albumu? Czy płyta układa się w jakiś spójny koncept? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w dalszej części recenzji... 

środa, 30 sierpnia 2017

Djent Me X: Make Them Suffer, Thy Art Is Murder















W dziesiątej odsłonie "Djent Me" przyjrzymy się dwóm świeżynkom od Make Them Suffer i Thy Art Is Murder - dwóch kapel, które fanom nisko strojonego grania na pewno nie są obce. Jedna jeszcze bardziej złagodziła swoje brzmienie, a druga swój najlepszy okres ma wyraźnie za sobą. Nie oznacza to jednak, że albumy o których dzisiaj będzie są złe, bo według mnie są naprawdę niezłe, ale wyraźnie czuć na nich zadyszkę i próby podążania w rejony, które jakoś nie pasują do djentu, deathcore'u czy melodyjnego metalcore'u...

czwartek, 24 sierpnia 2017

Djent Me IX: Aversions Crown, The Acacia Strain


Nie tylko na opisane w ósmej odsłonie wydawnictwa i grupy w tym roku zwrócić warto uwagę dlatego w dziewiątej odsłonie "Djent Me" spieszę z kolejną partią nisko strojonego grania. Aversions Crown pozmiatało mną równo na początku tego roku, The Acacia Strain zaś znów pokazuje klasę i że praktycznie w deathcore'owym graniu nie ma sobie równych...

niedziela, 23 lipca 2017

Djent Me VIII: Oceano, Fit For An Autopsy


Najwyższa pora na odrobinę niskiego strojenia czyli powrót do cyklu "Djent Me". W ósmej odsłonie przyjrzymy się najnowszym wydawnictwom deathcore'owych grup Oceano i Fit For An Autopsy, które miażdżą wszystko na swojej drodze a zarazem pokazują (zwłaszcza ta druga formacja), że w takim graniu też jest miejsce na przystępniejsze i niezwykle atrakcyjne dla uciekających od takiej muzy granie...

wtorek, 8 listopada 2016

Jason Richardson - I (2016)


Napisał: Jarek Kosznik


Po długim, kilkuletnim oczekiwaniu, 29 lipca bieżącego roku, miała miejsce premiera pierwszej solowej płyty amerykańskiego wirtuoza gitary Jasona Richardsona pod tytułem „I”.  Muzyk jest znany także z występów w takich zespołach jak All Shall Perish, Born of Osiris i Chelsea Grin, gdzie dojrzewał jako artysta i kompozytor, stale podnosząc swoje umiejętności. Znakiem rozpoznawczym Jasona jest perfekcyjna, niezwykle czysta technika gry przy nieludzkich wręcz szybkościach, którą zachwycił, albo wręcz zawstydził wielu legendarnych wirtuozów gitary. Podczas realizacji nieco ponad godzinnego materiału swojej debiutanckiej płyty, gitarzysta wykorzystał pomysły z całego przekroju swojej przygody z muzyką. Czy ta płyta jest prawdziwą ucztą dla słuchacza czy jedynie zestawem idealnie odegranych zagrywek? Czy wniosła nowy powiew świeżości? Jak Jason Richardson wykorzystał swoje kompozytorskie umiejętności i wcześniejsze doświadczenia? Jak wypadli zaproszeni na tą okoliczność goście specjalni? Postaram się odpowiedzieć na te pytania.

sobota, 30 lipca 2016

Djent Me VII: After the Burial, Textures, Polaris

Plakacik promujący koncert Black Keys świetnie wpisuje się cykl życia z siódmego "Djent Me"...

W siódmej odsłonie "Djent Me" nadrabiając zaległości już z roku szczodrego sięgnę po dwie znane już wielbicielom grania djentowego i deathcore'owego kapele, a mianowicie After the Burial które po ostatniej osobistej tragedii wróciło ze znakomitym materiałem oraz Textures, które nie tak dawno temu wypuściło pierwszą z dwóch powiązanych tematycznie ze sobą płyt. Trzecia grupa, o której chcę Wam tym razem napisać nazywa się Polaris, którzy wydali swoją drugą bardzo solidną epkę...

czwartek, 9 czerwca 2016

Djent Me VI: Dead Eyes Always Dreaming, Entheos, Erra

Ten wilk tym razem nie reklamuje The Black Keys, a powarkuje do nowej porcji djentowo-deathcore'owej muzy.

W poprzedniej odsłonie "Djent Me" nadrabialiśmy jeszcze zaległości z roku pięknistego, więc najwyższa pora na kilka pozycji z roku szczodrego. Dwie formacje to warte uwagi debiuty, a jedna właśnie wróciła z nowym wokalistą. Te zupełnie świeżynki to Dead Eyes Alwyas Dremaing oraz Entheos, a powracająca z nowym materiałem to Erra. Możemy zaczynać?

wtorek, 3 maja 2016

Djent Me V: Auras, Saturna, Modern Day Babylon

Iggy Pop pędzi razem z nami!

"Djent Me" miał być okazjonalnym spin-offem "W niewielu słowach", a w nim chciałem nadrobić zaległości roku pięknistego w muzyce djent i deathcore. Wciąż odkrywając w tym graniu ciekawe dźwięki i nietuzinkowe okołoprogresywne harmonie, ale także sięgając po formacje nieznane, jak również te doskonale znane większości z Was postanowiłem, że będzie to stały cykl. W piątej odsłonie przyjrzymy się jeszcze trzem pięknistym  płytom nieznanych lub zdecydowanie za mało znanych formacji: Auras, Saturna i Modern Day Babylon.

wtorek, 12 kwietnia 2016

Protest the Hero - Pacific Myth EP (2015/2016)



Kanadyjski Protest The Hero po znakomitym "Volition"* sprzed trzech lat nie spieszył się z wydaniem nowego wydawnictwa, a gdy już się na nie panowie zdecydowali, również nie zrobili tego od razu. Najnowsze wydawnictwo choć teoretycznie jest epką, może być uznawane za wydawnictwo pełnometrażowe, bo zawiera ponad pół godziny muzyki oraz wersje instrumentalne tychże, co daje ponad siedemdziesiąt minut grania. Niecodzienna jest również metoda w jaki grupa zdecydowała się swój album wydać - nie miał bowiem jednej oficjalnej premiery, a każdy z sześciu numerów miał swoją własną co miesiąc: począwszy od października, a na marcu kończąc. O co chodzi i co z tego wynikło?

niedziela, 3 kwietnia 2016

R7/131: Nile, Melechesh, Embryo, Ogotay (2.04.2016, B90, Gdańsk)


Death metalowa uczta na początek wiosny? Tylko w B90! Do tego wszystkiego uczta nie byle jaka, bo do Gdańska zawitała amerykańska legenda death metalu Nile specjalizująca się w tematyce egipskiej. Wsparła ich izraelska grupa Melechesch, obecnie stacjonująca w Holandii, włosi z Embryo oraz gdańska formacja Ogotay, która swoją nazwę zaczerpnęła z serii komiksów o Thorgalu. Czy był to udany wieczór?

środa, 27 stycznia 2016

Pomegranate Tiger - Boundless (2015)


Kanadyjska instrumentalna formacja będąca projektem multiinstrumentalisty Martina Andresa zadebiutowała udanym "Entities" na początku roku trzeszczącego, a w dwa lata później, bo 11 grudnia roku pięknistego wrócił z drugim albumem.

sobota, 23 stycznia 2016

Djent Me Część IV: Make Them Suffer, Haunted Shores

Nawet sowa z tego plakatu pohukuje z zadowoleniem

Na niektóre płyty nie starczyło mi ani czasu, ani chęci, by napisać o nich pełen tekst. Ten los spotkał wszystkie zeszłoroczne premiery około djentowe czy deathcorowe, a było ich sporo - pięknisty wręcz w takie brzmienia obrodziło. W kilku częściowym zbiorczym cyklu "Djent Me", będącym okazjonalnym spin-offem "W niewielu słowach", znajdą się zarówno grupy znane, jak i te zupełnie świeże, a wciąż odkrywające w tym graniu ciekawe dźwięki i nietuzinkowe okołoprogresywne harmonie.

W czwartej odsłonie jeszcze raz odwiedzimy Australię skąd pochodzi grupa Make Them Suffer oraz poznamy projekt poboczny muzyków z Periphery kryjący się pod nazwą Haunted Shores...

czwartek, 17 grudnia 2015

Djent Me Część II: Born of Osiris, Rest Among Ruins

Andy Kehoe i jego leśny demon pasuje do pory roku i do grania...

Na niektóre płyty nie starczyło mi ani czasu, ani chęci, by napisać o nich pełen tekst. Ten los spotkał wszystkie tegoroczne premiery około djentowe czy deathcorowe, a było ich sporo - pięknisty wręcz w takie brzmienia obrodziło. W kilku częściowym zbiorczym cyklu "Djent Me", będącym okazjonalnym spin-offem "W niewielu słowach", znajdą się zarówno grupy znane, jak i te zupełnie świeże, a wciąż odkrywające w tym graniu ciekawe dźwięki i nietuzinkowe okołoprogresywne harmonie. 

W drugiej części czas na Born of Osiris, które postanowiło poeksperymentować oraz pełnometrażowy debiut zaskakującego Rest Among Ruins Mike'a Semesky'ego znanego z Intervals...

środa, 16 grudnia 2015

Djent Me Część I: Northlane, Tesseract

Potrzebna by była taka samotnia, żeby móc wszystko osłuchać na czas...

Na niektóre płyty nie starczyło mi ani czasu, ani chęci, by napisać o nich pełen tekst. Ten los spotkał wszystkie tegoroczne premiery około djentowe czy deathcorowe, a było ich sporo - pięknisty wręcz w takie brzmienia obrodziło. W kilku częściowym zbiorczym cyklu "Djent Me", będącym okazjonalnym spin-offem "W niewielu słowach", znajdą się zarówno grupy znane, jak i te zupełnie świeże, a wciąż odkrywające w tym graniu ciekawe dźwięki i nietuzinkowe okołoprogresywne harmonie.

Na pierwszy ogień leci znany chyba wszystkim Tesseract oraz Northlane, o którym wciąż głośno się nie mówi.