Miło nam poinformować, że gdańska klubokawiarnia kontynuuje organizowanie Muzycznego Tartaku, czyli cyklu występów trójmiejskich zespołów i artystów. W marcu, jak wiadomo jest jak w garncu, a Tartacznej zdecydowanie będzie gorąco za sprawą gdyńskiego zespołu Lady Electric!
Co ma ze sobą wspólnego popularny niemiecki serial Netflixa "Dark" i grupa, o której prawie na pewno słyszycie po raz pierwszy w życiu?
Formacja ta, będąca triem stacjonuje pomiędzy Sydney w Australii, a japońskim Omihachiman i ma na swoim koncie dwa albumy "Nausicca" z 2007 roku oraz "Sunbirds" z 2017 roku. Slowly Building Weapons, jeśli wierzyć notatce prasowej, żongluje stylistykami i brzmieniami: począwszy od doomu, shoegaze, post-punka, przez post-rocka i post-metal, indie rocka i na hardcorze kończąc.
O niemieckiej post-rockowej formacji Collapse Under Empire pisaliśmy cztery lata temu, przy okazji płyty "Fallen Ones", a dziś przyszedł czas na najnowszą, ich ósmą, a zarazem już zeszłoroczną płytę, która rozpoczyna nowy cykl grupy, która w 2019 roku podsumowała dotychczasową dyskografię boxem "The End of Something". Sprawdźmy, co według post-rockowego duetu zostawiamy za sobą...
Czas na kolejną podróż z zeszłorocznymi płytami w cyklu W NiewieLU Słowach. Tym razem udamy się do Australii i sprawdzimy debiut grupy Sens Dep grającej mieszankę ambientu z shoegazem, ponownie wyruszymy do Niemiec, by sprawdzić nową podwójną epkę indie rockowej formacji Palila, a na koniec udamy się do mroźnej Norwegii, by stanąć oko w oko, czy też raczej uszy w uszy z najnowszym synth wave'owym, solowym projektem Mortena Bergetona Iversena, znanego przede wszystkim z black metalowej grypy Mayhem. Dla każdego zatem znajdzie się coś intrygującego, więc przypominamy, że nasze linie lotnicze są bezpieczne od wirusów i nie musicie nosić maseczek.
Wygrzebywanie się z tak zwanej kupki wstydu to żmudny proces. Wszyscy to wiemy i znamy. Nadszedł więc czas, by wrócił cykl W NiewieLU Słowach, a wraz z nim podróże po całym świecie z kilkoma grupami w ramach jednego tekstu. Odwiedzimy Francję i tamtejszy Hint, który w zeszłym roku wydał kompilację rarytasów, następnie udamy się do Londynu i poznamy debiutanta Brudiniego, a na koniec wybierzemy się do Niemiec i również sprawdzimy debiutantów z grupy Gong Wah. W naszych liniach lotniczych nie musicie mieć maseczek, wystarczy zabrać ze sobą dobry humor i dobre słuchawki. Możemy zaczynać?
Po trzech koncertowych soundtrackach do filmów i arcydzieł kina niemego oraz dokumentalnego - "Berlin 1927", "USSR 1926" i "USA 1982"* - We Stood Like Kings postanowiło zmienić kierunek swoich poszukiwań i zwróciło się w przeszłość jeszcze odleglejszą, choć nigdy nie zostając w jednej epoce na dłużej. Tym razem postawili bowiem na przeniesienie muzyki poważnej, szerzej klasycznej, na brzmienie post-rockowe. Jak brzmiałby Bach albo Beethoven gdyby żyli dzisiaj i byli muzykami rockowymi, a szczególnie właśnie post-rockowymi? Sprawdźmy!
O tych Australijskich post-rockowcach pisaliśmy trzy lata temu przy okazji ich trzeciej płyty "Made of Breath Only". Najnowszy pełnometrażowy album tak naprawdę nie jest jednym wydawnictwem, bo składają się na niego trzy epki, które panowie wypuszczali w krótkich odstępach czasowych w tym pandemicznym roku. Będąca semi-konceptem najnowsza propozycja muzyczna jest zaś komentarzem do kondycji świata w jakim obecnie żyjemy. Sprawdźmy, czy kolejny taki komentarz był potrzebny i jak się go słucha...
