Wilk Kulturalny Suplement 9 Czerwiec 2024

 

Miał być majowy, wyszedł czerwcowy, a właściwie to lipcowy. Chociaż też nie do końca, bo lipcowy planuję puścić przed samym tegorocznym Ostrów Rock Festival. Powinno się udać. 

W dziewiątym suplemencie Wilka Kulturalnego, nieco dłuższym niż zwykle, a dwudziestym ósmym w ogóle numerze magazynowego rozszerzenia bloga prawie na papierze, nie zabraknie zaś jak sądzę ciekawych tematów, nawet jeśli są one kontynuacją wcześniejszych cykli. O czym przeczytacie tym razem?

Nowe nieznane, warte uwagi (4): Ironbound, My Own Abyss

 

Powędrowaliśmy ostatnio trochę po świecie, więc przyszedł czas również na nasz kraj. W Polsce ciągle powstają ciekawe zespoły, które choć bardzo interesujące, a często wręcz świetne, wciąż pozostają mało odkryte i właściwie mało znane. Być może jednak część z Was już będzie kojarzyła niektóre nazwy, które pojawią się w tej i w kilku kolejnych odsłonach minicyklu Nowe nieznane, warte uwagi? W czwartej części zaprezentuję grupy Ironbound i My Own Abyss...

LUminiscencje: Dream Theater - Black Clouds & Silver Linnings (2009) Część 2

 

Nad Dream Theater zbierały się czarne chmury, które zakończyły się burzą w postaci zmiany na stanowisku perkusisty i zaowocowały między innymi albumem "A Dramatic Turn of Events". Od ostatniej płyty studyjnej z Mikiem Portnoyem minęło niedawno czternaście lat, a od jego odejścia z zespołu niedługo minie trzynaście. To wbrew pozorom dużo czasu, choć niektórzy fani grupy, do dzisiaj się z tą zmianą nie pogodziło. 

W poprzedniej odsłonie LUminiscencji przyjrzeliśmy się i przysłuchaliśmy głównemu krążkowi, a tym razem sięgniemy po dodatkowy materiał jaki pojawił się w wersji rozszerzonej. Nie mam tu jednak na myśli wersji instrumentalnych, które znalazły się na dysku trzecim, a materiał coverowy pod wspólnym tytułem "Uncovered 2008/2009". Jak Dream Theater poradziło sobie z kolejną garścią klasyków? Dodatkowo, w tej części zajmę się również utworem "Raw Dog", ostatnim nagranym z Mikiem Portnoyem i który znalazł się na składance "God of War: Blood and Metal" wydanej jako epka powiązana z serią popularnych gier komputerowych "God of War".

Iron Maiden - Senjutsu (2021)

Niczym feniks z popiołów po raz trzeci. Czy jest w tym ukryta jakaś przemyślana strategia?

Po całości: Iron Maiden - droga do Senjutsu (2): Od The X Factor do The Book of Souls

 

Prawie 50 lat na scenie muzycznej. 16 płyt studyjnych. 3 wokalistów. Kilka zmian w składzie. Liczne przeobrażenia Eddiego - maskotki zespołu. Kilka przeobrażeń stylistycznych. Tematyka literacka, historyczna, wojenna, mitologiczna, popkulturowa, lotnicza, społeczna, polityczna i osobista. Niezwykle charakterystyczne okładki. Fenomen kulturowy i popkulturowy. Wzloty, upadki, zadyszki i powroty niczym feniks z popiołów. Absolutna legenda i ikona  - Iron Maiden, to zespół, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. 3 września 2021 roku ukaże się ich 17 krążek studyjny zatytułowany "Senjutsu" (jap. "taktyka i strategia"). Kolega z twittera - Szymon Bijak - zaproponował udział w challenge'u w którym począwszy od 18 sierpnia do dnia premiery będziemy na twitterze krótko opisywać poszczególne albumy formacji. LupusUnleashed podjęło rękawice - a to jest druga i ostatnia zbiorcza część tweetów obejmująca kolejne siedem płyt Iron Maiden.

Po Całości: Iron Maiden - droga do Senjutsu (1): Od Iron Maiden do Fear of the Dark

 

Prawie 50 lat na scenie muzycznej. 16 płyt studyjnych. 3 wokalistów. Kilka zmian w składzie. Liczne przeobrażenia Eddiego - maskotki zespołu. Kilka przeobrażeń stylistycznych. Tematyka literacka, historyczna, wojenna, mitologiczna, popkulturowa, lotnicza, społeczna, polityczna i osobista. Niezwykle charakterystyczne okładki. Fenomen kulturowy i popkulturowy. Wzloty, upadki, zadyszki i powroty niczym feniks z popiołów. Absolutna legenda i ikona  - Iron Maiden, to zespół, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. 3 września 2021 roku ukaże się ich 17 krążek studyjny zatytułowany "Senjutsu" (jap. "taktyka i strategia"). Kolega z twittera - Szymon Bijak - zaproponował udział w challenge'u w którym począwszy od 18 sierpnia do dnia premiery będziemy na twitterze krótko opisywać poszczególne albumy formacji. LupusUnleashed podjęło rękawice - a to jest pierwsza zbiorcza część tweetów obejmująca dziewięć pierwszych płyt Iron Maiden.

Terra Odium - Ne Plus Ultra (2021)

Wszyscy lubimy takie niespodzianki...

R7/167: Nylon Maiden - Thomas Zwijsen & Anne Bakker, Scream Maker (19.09.2018, Blues Club, Gdynia)

Za oknami ostatnie podrygi lata, a tymczasem w gdyńskim Blues Clubie zaczęła się koncertowa jesień. Na Portowej zagrał bowiem holenderski wirtuoz gitary akustycznej Thomas Zwijsen, który wystąpił razem ze skrzypaczką i wokalistką Anne Bakker, a przed nimi zaprezentował się znany warszawski zespół heavy metalowy Scream Maker w akustycznej odsłonie. Co można było usłyszeć?

Maiden United - Empire of the Clouds EP (2018)

Brytyjsko-holenderski akustyczny projekt specjalizujący się w coverach Iron Maiden po wydaniu trzech płyt studyjnych postanowił przypomnieć o sobie wydawnictwem wyjątkowym, po biorącym na warsztat epicką suitę "Empire of the Clouds" z dwupłytowego "The Book of Souls" brytyjskiej legendy heavy metalu. Czy można niesamowity utwór przemienić w coś jeszcze cudowniejszego?

LUminiscencje: Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)

Napisał: Jarek Kosznik

Równo 30 lat temu, 11 kwietnia 1988 roku, miała miejsce premiera słynnej, koncepcyjnej płyty legend heavy metalu, brytyjskiego zespołu Iron Maiden pod tytułem „Seventh son of a Seventh son”. Panowie weszli do studia krótko po wyczerpującej trasie koncertowej, podczas której odwiedzili między innymi mój rodzinny Gdańsk, promującej poprzedni niezwykle udany album „Somewhere in Time”...

Muzyczna Biblioteka: Bruce Dickinson - Autobiografia: Do czego służy ten przycisk?

W posłowiu do swojej niedawno wydanej (i w ekspresowym tempie przetłumaczonej w naszym kraju) autobiografii Bruce Dickinson słusznie zauważa, że tego typu książki to niewdzięczne bestie. Mogą być zasypane żarcikami, anegdotami, mało znaczącymi faktami, być zbyt nadęte lub przesadnie skromne. Najbardziej znany i ceniony wokalista grupy Iron Maiden na szczęście nie wpada w pułapkę żadnych z wymienionych cech. W pierwszej w nowym roku odsłonie "Muzycznej Biblioteki" sprawdzimy zatem jaką lekturą jest książka wieloletniego gardłowego jednego z najważniejszych brytyjskich zespołów metalowych...

W Cztery Uszy: Ewangelia Samozniszczenia - audycja

Jedni wypatrywali najnowszej płyty Metalliki z niecierpliwością, inni zdziwili się, że jednak ją w końcu zrobili i wydali. Zespół, który niewątpliwie jest legendą i dla wielu stanowił początek przygody z metalem, dziś nie sili się na innowacje, nie zachwyca "drugą" albo "trzecią młodością". Najnowszy album nie zachwyca, ale nie jest na pierwszy rzut ucha wcale taki zły jak mogłoby się wydawać, a do tego wszystkiego przewrotnie komentuje świat współczesny, niezdrowe relacje międzyludzkie i nasze uzależnienie od technologii. 

Podsumowanie roku dwa tysiące pieknistego według naczelnego

Kolejny rok za nami i znów trzeba zrobić podsumowanie. Tym razem formułę zaproponował redaktor Chamera więc w zestawieniu znajdziecie subiektywny wybór najlepszych płyt, rozczarowań oraz nadziei na nowy 2016 rok, który będzie się nazywał dwa tysiące szczodry. Pięknisty obfitował w płyty, choć odnoszę wrażenie, że było ich mniej niż w szczerym. Nie zabrakło znakomitych koncertów zarówno na początku, jak i na samym końcu minionego roku. W zestawieniu jednak ograniczę się do kilku płyt, niekoniecznie najbardziej wyczekiwanych, bo przecież nie obyło się bez niespodzianek. Zaczynamy!

Iron Maiden - The Book Of Souls (2015)

Zdania, tak jak w przypadku poprzedniego "The Final Frontier", są podzielone. Jedni chwalą, a inni podnoszą lament, że powtarzają siebie, a te długaśne kompozycje są koszmarnie nudne i po co w ogóle dwie płyty. Należę do nielicznego grona zwolenników krążka z 2010 roku. Tym razem jednak przychylam się do zdania tych, którym najnowsze dzieło legendy nie przypadło do gustu...

Retrospekcja VI: Virtue

Logo zespołu

Nie po raz pierwszy będę się dziwił nad zjawiskiem zaistnienia i przetrwania jednych kapel, a szybkim zniknięciem innych. Tym razem proponuję wybrać się w niezbyt jednakowoż odległe lata 80 ubiegłego wieku, kiedy to rządził heavy metal. Również tutaj istniała masa świetnych grup, które nigdy nie zaznały smaku sławy czy większego zainteresowania. Często po wydaniu jednej płyty zespół przestawał istnieć, są też jednak takie zespoły, które nigdy nie zdołały wydać debiutanckiego krążka. Jednym z takim zespołów jest brytyjski Virtue…

Elm Street - Barbed Wire Metal (2011)

Raz, dwa, Freddy już cię ma! Trzy, cztery, zamknij drzwi! Pięć, sześć, krucyfiks z sobą weź! Siedem, osiem, siedź do późna! Dziewięć, dziesięć i już nigdy nie idź spać! – słynna wyliczanka jak najbardziej pasuje do australijskiego zespołu Elm Street. Zaś ich debiutancki album, to klasyczny heavy/thrash metal w stylu lat 80 i trzeba przyznać, że bardzo interesujący.

Primal Rock Rebellion - Awoken Broken (2012)

Słabiutka ta nazwa kapeli. I rewolucji zdecydowanie nie należy się po niej spodziewać.

Ale zaraz, zaraz – na basie i na gitarze Adrian Smith? Miejscami nawet pachnie Iron Maiden, ale właśnie to nazwisko to najlepsza rekomendacja dla tej płyty. Nie wszyscy mogą się przekonać do niej przy pierwszym odsłuchu, a z własnego doświadczenia wiem, że te nie należą do najdokładniejszych…