Jak co roku trzeba zrobić jakieś podsumowanie roku. Jak co roku mam też mnóstwo przemyśleń na ten temat, tym bardziej jak trzeba wybrać te najlepsze - oczywiście naszym, czy też raczej w tym wypadku moim zdaniem, najciekawsze i najbardziej intrygujące. W tym roku, dla wygody, rozdzielę zagranicę i Polskę. W pierwszej części mojego podsumowania przyjrzymy się zatem płytom zagranicznym.
Wrappy! Wszędzie Wrappy! Te ze Spotifaja naturalnie, ale przyznam się, że wolę takie prawdziwe, co się zjada. Wiecie, takie z mięchem, sałatą, majonezem i milionem innych dodatków... Bo jak mi Spotifaj zlicza de facto z dwóch/trzech miesięcy góra, albo mi wmawia, że odkryłem Nine Inch Nails albo inny zespół, który znam od dawna, a ostatnio miałem jedynie fazę, żeby sobie puścić to i owo serią, to mnie to śmieszy, a nie zachwyca, bo jestem taki wszechstronny. Na LU zawsze byłem wszechstronny, bo zawsze byłem wszechstronnym słuchaczem. A zamiast wrappów będą podsumowania pod koniec roku lub na samym początku następnego. Tymczasem za oknami mnóstwo śniegu, choć do samych świąt jeszcze trochę, a potem i tak pewnie będzie ciepło i ewentualnie deszczowo. Grudzień, bo o tym miesiącu mowa, to jednak nie tylko czas podsumowań. Będą te niezdążone, przesuwane i obiecane (do trzech razy sztuka?), parę nowości i niespodzianek. Jak się uda, to się uda, ale sami wiecie, że wszelkie plany lubią sobie jeździć na wakacje częściej niż my sami jeździmy!
Szczypta Muse, garść System of the Down, odrobina Mastodona i przyprawa z Soena lub Toola czyli Francja na sterydach!
