WNS Polski Niezdążony Część II: Naked Brown, JD, Logophonic, Ashtray

Z płytami niezdążonymi jest jak z waleczną żyrafą ujeżdżającą rekina - nie sposób ich nie opisać we właściwym czasie, bo czasu nie przybywa, a ciekawych płyt z każdym rokiem coraz więcej!

Jak napisałem w pierwszym "wnsie polskim niezdążonym" to wcale nie jest koniec...! Większość pojawiła się pod koniec roku, w niekorzystnym, tłocznym momencie, w większości przeznaczonym dla podsumowań. Podobnie jak miało to miejsce we wcześniejszych odsłonach płyt niezdążonych, tak i tym razem będzie jeszcze mocniej skrócony "WNS", ale tym razem polski, a w nim, naturalnie same intrygujące wydawnictwa, a nawet jedno, jedynie z polskim akcentem (a nawet "gdyńskim"). Gotowi? To zaczynamy odsłonę drugą!

Polisz Jor Inglisz #6

Będę mówił po polsku, bo chcę powiedzieć to, co myślę, a myślę zawsze po polsku. - powiedział po polsku wybitny reżyser Andrzej Wajda podczas odbierania Oscara za całokształt twórczości w 2000 roku. Te słowa najlepiej oddają myśl przewodnią cyklu kilku felietonów, które poświęcimy braku i zaniku języka polskiego w polskiej muzyce oraz o powszechnej dominacji języka angielskiego. Wielokrotnie z Marcinem Wójcikiem w ostatnim czasie podkreślaliśmy, że mamy tego powyżej uszu, że coś nam umyka. Chcemy zwrócić uwagę na poważny problem, skłonić do refleksji i zaprosić do polemiki. 

W szóstej, a pierwszej lipcowej odsłonie, obszernie wypowie się trójmiejski gitarzysta i wokalista Maciej Szkudlarek znany z  takich zespołów jak Logophonic i Cats On The Sun...

WNS Polski II: Logophonic, Moose the Tramp

Ten niezwykły "kosmiczny" krajobraz pasuje do obu zespołów, ale najbardziej do drugiego z nich...

Jeśli nie rozumiesz Czajkowskiego, nie rozumiesz bluesa. Czajkowski to po prostu blues... - mówił Redaktorowi Kaczkowskiemu w jednym z wywiadów gitarzysta Chris Rea. W sposób szczególny wiążą się te słowa z moją ostatnią refleksją na temat gitarowego grania zawieszonego pomiędzy folkiem, bluesem a rockiem (progresywnym lub psychodelicznym). Doszedłem do wniosku, że jeśli nie rozumie się bluesa, to nie rozumie się muzyki rockowej, zwłaszcza tej czerpiącej z klasycznego, miękkiego brzmienia. W dwudziestym czwartym odcinku "W niewielu słowach", a drugim z pod tytułem "Polski", przyjrzę się dwóm trójmiejskim debiutom, zawieszonym pomiędzy tymi gatunkami: gdyńskiemu Logophonic i gdańskiemu Moose the Tramp...