Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Periphery. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Periphery. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 10 kwietnia 2023

Tydzień 1 - 9.04.2023: Muzyczny Tartak, Periphery


Kwiecień, plecień... święta i po świętach... a zaraz znowu święta. Nie tak zaraz, bo w maju, ale przeleci i będą. Zaczęło się też robić w końcu ciepło, a z pisaniem jak zwykle wychodzi różnie. Na początku kwietnia wpadło niewiele, bo tylko zapowiedź kolejnego Muzycznego Tartaku w gdańskiej klubokawiarni Tartaczna 2 oraz obszerna recenzja redaktora Kosznika o najnowszej płycie Periphery. Poza tym, trwają prace finiszowe nad kwietniowym numerem Wilka Kulturalnego oraz nad kolejnymi dłuższymi tekstami. Krótsze, też są w planach, ale jeśli jesteście na LU dostatecznie długo, to wiecie, że nie lubię uprzedzać faktów. Będzie to będzie, a jeśli nie, to przecież nikt z nas się nie zabije - prawda?

 Dodam jeszcze, że kwiecień jest ostatnim miesiącem z kolorystyką, którą widzicie powyżej w banerku - od maja zmieniamy barwy. Na jakie? Też póki co nie zdradzę. Linki do tekstów z ostatniego tygodnia, jak zwykle w rozwinięciu!

niedziela, 24 lipca 2022

Jason Richardson - II (2022)

 

Napisał: Jarek Kosznik

To trwało prawie w nieskończoność! Niemalże równo sześć lat kazał czekać swoim fanom amerykański wirtuoz gitary, Jason Richardson na następce debiutanckiej płyty. Wydawało się, że premiera „II” będzie w okolicach przełomu lat 2018/2019. Z czasem przyszła niefortunna dla całej ludzkości pandemia koronawirusa, która być może pomogła muzykowi dokończyć w końcu solowy materiał. W latach 2019/2020 z kolei pojawiło się na serwisie youtube kilka dłuższych zwiastunów muzycznych, zawierających nowe fragmenty.

Podobnie jak przy pierwszej płycie, Jason Richardson miał sporo problemów ze znalezieniem wydawcy płyty, choć tym razem nie wymagało to kampanii crowdfundingowej. Latem 2021 roku na swoim instagramie Richardson zaprezentował setliste „II”, jednakże na pierwszy singiel trzeba było czekać aż do lutego 2022 roku. Debiutancki „I” z bogatą plejadą najznakomitszych gości wywindował poprzeczkę niewyobrażalnie wysoko, jednakże oczekiwania wobec następcy w świecie progresywnego metalu były naprawdę olbrzymie. Jak wypadł „II „ na tle „I”? Jak wygląda i brzmi płyta pod względem kompozycyjnym i technicznym? Czy poziom trudności utworów jeszcze poszedł w górę? Jak wypadli zaproszeni goście i jaki był ich wkład w zgromadzony materiał? Czy rola orkiestracji i syntezatorów w warstwie aranżacyjnej odegrała jeszcze większą role niż na „I”? 

sobota, 20 kwietnia 2019

Periphery - I (2010)


Napisał: Jarek Kosznik

Dokładnie 9 lat temu - 20 kwietnia 2010 roku, miała miejsce premiera debiutanckiej płyty zespołu Periphery pod tytułem „Periphery I”. O chłopakach z tego zespołu było już wcześniej co nieco słychać, głównie za sprawą założyciela Mishy Mansoor’a, który przez dobre kilka lat poprzedzających premierę płyty, publikował różne dema na serwisach typu myspace, soundcloud, a także publikując filmy w serwisie youtube. Ogromna większość materiału na płycie została napisana już sporo wcześniej, około roku 2008. Wiele osób było zaintrygowanych tymi różnymi pomysłami młodego Mansoora. Dość kontrowersyjna była otoczka wokół powstania tego krążka, gdy już we właściwie końcowym etapie tworzenia płyty nagle zwolniono wokalistę Chrisa Barretto i zastąpiono go Spencerem Sotelo. Czy debiutancki album zespołu potwierdził nadzieje? Czy był to ważny krok dla szeroko pojętej muzyki metalowej? Jak wypadli członkowie zespołu, czy był jakiś wkład gościnny? Jak wszystko wypadło pod kątem instrumentalno – wokalnym?

sobota, 13 kwietnia 2019

Periphery - IV: Hail Stan (2019)


Napisał: Jarek Kosznik

Niemalże przed chwilą, bo 5 kwietnia 2019 roku miała miejsce premiera szóstej (jeśli liczyć pojedynczo) długogrającej płyty zespołu Periphery pt. „Periphery IV – Hail Stan”. Poprzednią nagraną prawie 3 lata temu płytą „Periphery III – Select Difficulty” zespół ostatecznie zamknął usta niektórym krytykom i umocnił się na absolutnym szczycie współczesnego progresywnego grania. Ciekawostką jest fakt, że jest to pierwszy w historii album nie nagrany za pośrednictwem Sumerian Records, ponieważ panowie postanowili postawić na całkowitą niezależność twórczą. Miało im w tym pomóc założenie własnej wytwórni 3DOT Recordings. Jest to ponadto pierwszy od czasów milowego „Periphery II” album bez twórczego wkładu Adam „Nolly” Getgood’a, który tym razem zajął się wyłącznie nagrywaniem wcześniej skomponowanych partii gitary basowej i tradycyjnie mixem oraz masteringiem całości.

sobota, 29 grudnia 2018

Podsumowanie roku 2018 według naczelnego CZĘŚĆ III Ważne wspomnienia i nadzieje na przyszły rok


Jak każdy rok, tak i ten nieuchronnie zbliża się do końca. Z początku toczy się on powoli, nieśmiało, jakby leniwie, później przyspiesza, by na chwilę, tylko pozornie zwolnić latem, a wraz nadchodzeniem jesieni i następnie zimy maksymalnie zacząć pędzić do ostatniego dnia. Jak co roku, trzeba więc podsumować to, co działo się w muzyce i to, co działo się na blogu. Podobnie jak w zeszłym roku podsumowanie podzielimy na cztery sekcje: najlepsze płyty, najgorsze płyty, ważne wspomnienia i nadzieje na przyszły rok. W tym roku wyjątkowo swoje podsumowanie rozbijam na trzy osobne części - w trzeciej czas na kilka wspomnień i refleksji nad tym, co będzie w przyszłym roku...

niedziela, 25 lutego 2018

Modern Day Babylon - Coma (2018)


Napisał: Jarek Kosznik

Zaledwie kilka dni temu miała miejsce premiera drugiej pełnowymiarowej płyty czeskiego zespołu Modern Day Babylon pod tytułem „Coma”. Nasi południowi sąsiedzi są prawdziwą pustynią jeśli chodzi o muzykę metalową, nie mówiąc nawet o jej podgatunkach. Modern Day Babylon jest pierwszym (!) w Czechach projektem mocno opartym na „djentowych” nowoczesnych rytmach jeśli dać wiarę notce biograficznej na oficjalnej stronie artystów. Chociaż zespół obecnie występuje jako trio, to mózgiem grupy i twórcą całego materiału jest Tomas Raclavsky. Pomimo stosunkowo małej rozpoznawalności, zespół w swoim „CV” może zapisać m.in. występy na festiwalu UK Tech Fest czy supportowanie żywych legend nowoczesnego progresywnego metalu czyli amerykańskiego Periphery. O dobry mastering płyty zadbał znany z zespołu Tesseract Acle Kahney. Jak nowy album wypadł na tle wcześniejszych dokonań grupy? Czy Modern Day Babylon jest zespołem będącym w stanie przebić się do „ekstraklasy djentu”? Postaram się odpowiedzieć na te pytania.

środa, 14 lutego 2018

Good Tiger - We Will All Be Gone (2018)



Napisał: Jarek Kosznik

Dosłownie przed chwilą, bo 9 lutego bieżącego roku miała miejsce premiera drugiej studyjnej płyty zespołu Good Tiger pod tytułem „We Will All Be Gone”. Powyższa grupa muzyków wniosła całkiem ciekawy powiew świeżości swoim debiutanckim albumem „A Head Full of Moonlight”, pokazując bardziej nowoczesne oblicze progresywnego rocka, ,niemającego żadnego związku melodycznego z falą „djentu”. Motorem napędowym i frontmanem jest Elliot Coleman, posiadający niewyobrażalnie wysoką skalę głosu i styl śpiewania inspirowany mocno nieistniejącym już zespołem Mars Volta. Ma on już doświadczenia z takimi zespołami jak na przykład Haunted Shores czy Tesseract, nie jest to postać anonimowa. Czy „We Will All Be Gone” przebił debiutancką płytę? Czy Coleman stał się jeszcze lepszym wokalistą? Jak wypadli instrumentaliści?

wtorek, 14 listopada 2017

LUpa: Muzyka homoseksualna



Całkiem niedawno na jednej ze swoich stron na facebooku zaprzyjaźniony bloger wrzucił krótką notkę o czwartym albumie Periphery zatytułowanym "III: Select Difficulty"*. Jeden z komentujących napisał, że "mają wiele fajnych kawałków, ale część z nich jest mówiąc delikatnie homoseksualna". Na moją prośbę żeby rozwinął wątek, wykręcił się stwierdzeniem, że "nie, bo dostałby bana za szerzenie mowy nienawiści". Dalej jeszcze dodał, że dla niego homoseksualne jest także Deftones. Zaintrygowany jednym, drugim i trzecim komentarzem zacząłem się zastanawiać czy jest coś takiego jak "muzyka homoseksualna", czy muzyka może mieć w ogóle coś takiego jak "seksualność"?

czwartek, 13 lipca 2017

Periphery - II: This Time It's Personal (2012)


Napisał: Jarek Kosznik

Równo 5 lat temu, 2 lipca 2012 roku miała miejsca premiera drugiej płyty zespołu Periphery,  pt.:„Periphery II –This Time it’s Personal”. Panowie uznawani wtedy za wschodzące gwiazdy szeroko pojętego metalu progresywnego przebojem wdarli się na scenę ciężkiej muzyki, debiutancką płytą  pt.: „Periphery I” z 2010 roku. Tamto wydawnictwo wywołało niemały szok i ogrom zainteresowania, swoją niebanalnością, niepowtarzalnością, umiejętnością połączenia klasycznego progresywnego metalu z bardzo nowatorskimi, dopiero raczkującymi wówczas rozwiązaniami „djentowymi”, nadając dźwiękom nowy wymiar, ciężar, a zarazem osobliwą lekkość oraz swobodę. Przed premierą „Periphery II” doszło do pewnych roszad wewnątrz zespołu, częściowo został zmieniony skład osobowy, na gitarze elektrycznej Alexa Boisa zastąpił Mark Holcomb, a za basistę Toma Murphy’ego przyszedł brytyjczyk Adam „Nolly” Getgood. Czy ta płyta przebiła debiutanckie wydawnictwo? Czy nastąpiła ewolucja kompozycji względem przeszłości? Czy nowi członkowie grupy wnieśli coś nowego do stylu zespołu? Czy wokalista Spencer Sotelo zrobił postępy wokalne? Jak wypadli zaproszeni goście? Postaram się odpowiedzieć na te pytania. 

wtorek, 8 listopada 2016

Jason Richardson - I (2016)


Napisał: Jarek Kosznik


Po długim, kilkuletnim oczekiwaniu, 29 lipca bieżącego roku, miała miejsce premiera pierwszej solowej płyty amerykańskiego wirtuoza gitary Jasona Richardsona pod tytułem „I”.  Muzyk jest znany także z występów w takich zespołach jak All Shall Perish, Born of Osiris i Chelsea Grin, gdzie dojrzewał jako artysta i kompozytor, stale podnosząc swoje umiejętności. Znakiem rozpoznawczym Jasona jest perfekcyjna, niezwykle czysta technika gry przy nieludzkich wręcz szybkościach, którą zachwycił, albo wręcz zawstydził wielu legendarnych wirtuozów gitary. Podczas realizacji nieco ponad godzinnego materiału swojej debiutanckiej płyty, gitarzysta wykorzystał pomysły z całego przekroju swojej przygody z muzyką. Czy ta płyta jest prawdziwą ucztą dla słuchacza czy jedynie zestawem idealnie odegranych zagrywek? Czy wniosła nowy powiew świeżości? Jak Jason Richardson wykorzystał swoje kompozytorskie umiejętności i wcześniejsze doświadczenia? Jak wypadli zaproszeni na tą okoliczność goście specjalni? Postaram się odpowiedzieć na te pytania.

czwartek, 18 sierpnia 2016

Periphery - III: Select Difficulty (2016)


Napisał: Jarek Kosznik


Muzycy z amerykańskiego zespołu Periphery nie próżnują. Zaledwie półtora roku po wydaniu dwupłytowego dzieła „Juggernaut: Alpha and Omega” kolejna, czwarta pełnowymiarowa płyta „Periphery III: Select Difficulty”, ujrzała światło dzienne. Pierwotnie najnowsza płyta miała być tylko EP-ką w stylu „Clear” jednakże niesamowita płodność muzyczna pozwoliła muzykom na nagranie nieco ponad godzinnego materiału.  Czy ta płyta przebiła swoich poprzedników? Czy wniosła nowy powiew świeżości do i tak bardzo nowatorskiej stylistyki zespołu? Jakie emocje starał się przekazać w tekstach wokalista Spencer Sotelo?

piątek, 22 lipca 2016

LUpa: Jeszcze jeden singielek, sir?

Zapowiada się dobra impreza? Raczej kac morderca...

Jestem cholernie zmęczony i wkurzony jednocześnie. Tym razem jednak nie chodzi o życie, bo przecież z tym boryka się każdy z nas codziennie. Jestem cholernie zmęczony i wkurzony jednocześnie czymś zupełnie innym. Obdzieraniem nas z tajemnicy, radości i możliwości poznania nowej płyty ulubionego (ale i nie tylko) artysty samemu. Wszystko przez single, teasery tych singli lub całych płyt, promomiksy i inne zajawki...

niedziela, 31 stycznia 2016

Good Tiger - A Head Full Of Moonlight (2015)


Po opuszczeniu Tesseract Elliot Coleman dokonał najlepszego ruchu z możliwych: założył własny zespół, szybciutko nagrał debiutancki album i ruszył w podbój świata koncertami. Nie tak dawno temu wraz z Periphery odwiedził także nasz kraj udowadniając, że jego nowa grupa ma na siebie pomysł i znakomicie wypada na żywo. Osobiście nie mogę tego potwierdzić, ale wiem to z wiarygodnego źródła. Jak zatem prezentuje się debiutancki krążek Good Tiger? Czy naprawdę jest dobry i nie gryzie, gdy chce się go pogłaskać? Sprawdźmy!

czwartek, 17 grudnia 2015

Djent Me Część II: Born of Osiris, Rest Among Ruins

Andy Kehoe i jego leśny demon pasuje do pory roku i do grania...

Na niektóre płyty nie starczyło mi ani czasu, ani chęci, by napisać o nich pełen tekst. Ten los spotkał wszystkie tegoroczne premiery około djentowe czy deathcorowe, a było ich sporo - pięknisty wręcz w takie brzmienia obrodziło. W kilku częściowym zbiorczym cyklu "Djent Me", będącym okazjonalnym spin-offem "W niewielu słowach", znajdą się zarówno grupy znane, jak i te zupełnie świeże, a wciąż odkrywające w tym graniu ciekawe dźwięki i nietuzinkowe okołoprogresywne harmonie. 

W drugiej części czas na Born of Osiris, które postanowiło poeksperymentować oraz pełnometrażowy debiut zaskakującego Rest Among Ruins Mike'a Semesky'ego znanego z Intervals...

środa, 18 marca 2015

R8/107: Devin Townsend Project, Periphery, Shining (16.03.2015, Stodoła, Warszawa)


Facet, który żadnego stylu się nie boi. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych zespołów w nurcie djent. Skandynawowie uprawiający coś będące połączeniem black metalu z jazzem. Wszystko to podczas jednego koncertu w warszawskiej Stodole, na który tym razem wybrałem się osobiście.

poniedziałek, 16 lutego 2015

Płyty niezdążone roku 2014 według naczelnego Część III

Nadrabianie zaległości jest jak prucie rakietą w bezkres kosmosu...
Niezdążonych ciąg dalszy! W tej odsłonie ponownie przyjrzymy się czterem różnym płytom. Dwie z nich będzie obracała się w stylistyce szeroko pojętego folk metalu, a dwie znów zaprowadzą w rejony djent. Kilku z nich bardzo chciałem poświęcić cały tekst, ale niestety okazało się to niemożliwe. Nawet teraz, gdy pięknisty zaczyna się rozpędzać nie byłoby to możliwe. Pozostaje forma krótka, zaczynamy zatem grzebanie w worku trzecim i bynajmniej nie ostatnim...

czwartek, 5 lutego 2015

Periphery - Juggernaut: Alpha & Omega (2015)

Trzy okładki - całościowa, "Alpha" i "Omega".

Amerykanie z Periphery atakują po raz trzeci. Ów trzeci, najnowszy dwupłytowy album "Juggernaut" w zeszłym roku poprzedziła zaskakująca, eksperymentalna epka "Clear". Pierwszy album bardzo mi się podobał i nadal często do niego wracam, drugi podobał mi się znacznie mniej, a najnowszy po prostu powalił. Może to tylko złudzenie, a może faktycznie jest tak dobry? Sprawdźmy!