Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alcest. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alcest. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 29 listopada 2016

R18/142: Alcest, Mono, pg.lost (28.11.2016, B90, Gdańsk)




Miało być koncertowe zakończenie jesieni, a tymczasem dała o sobie znać zima. Francuskiemu Alcest, japońskiemu Mono i szwedzkiemu pg.lost nie przeszkodziło to jednak, by zebraną w gdańskim B90 publiczność zabrać w magiczną podróż wraz ze swoimi niezwykłymi dźwiękami...

poniedziałek, 28 listopada 2016

Alcest - Kodama (2016)


Pamiętacie tego chłopca co dużo jadł i zawsze miał tłuste palce od masła? O francuskim (a jakże!) zespole, który przybrał nazwę od imienia tego właśnie chłopca pisaliśmy już jakiś czas temu. 30 września grupa wydała swój piąty album studyjny, który poprzedził wydany dwa lata nieco rozczarowujący "Shelter". Najnowsza "Kodama" to powrót do brzmienia z pierwszych płyt gdzie black metal wiązał się z shoegaze'owymi przestrzeniami jednakże pomyślanymi tak, by czuć było rozwój francuzów. A do tego wszystkiego panowie pokusili się o zbudowanie albumu wokół "japońskiego" motywu, bo słowo w tytule oznacza właśnie po japońsku - "echo", a właściwie "duch drzew"...

piątek, 24 kwietnia 2015

An Autumn For Crippled Children - The Long Goodbye (2015)


Napisał: Dominik "Stanley" Stankiewicz


Ale mi się trafiło. Hipsterski black metal w najczystszej postaci. Już tłumaczę tym co się zaczynają drapać po głowach cóż kryje się za tym terminem. Generalnie mianem hipsta blacku określa się zderzenie shoegaze, post rocka i blacku, co ostatecznie najczęściej skutkuje bardzo przyjemną w odbiorze, przybrudzoną muzą z dodatkiem skrzekliwego gryzącego się z tym wokalem. 

środa, 29 lutego 2012

Shoegaze IV: Alcest – Les Voyages De L’Âme (2012)



Francja. Nad Paryżem zapadła noc, ale nocne spacery zawsze należały do moich najbardziej ulubionych. Przemierzam oświetlone latarniami ulice i docieram do jaskrawo oświetlonej Wieży Eiffle’a. Ojczyzna Mikołajka. Naturalnie. Ale w książce Goscinnego i Sempe był też Alcest. To ten co ciągle jadł i miał tłuste ręce. Muzyczny Alcest też jest tłusty – muzycznie…