Wieści: My Dying Bride zagra na Ostrów Rock Festival'26!

 

Poznaliśmy kolejny zespół, który wystąpi na przyszłorocznej edycji patronackiego Ostrów Rock Festival w Ostrowie Wielkopolskim nad Zalewem Piaski Szczygliczka. Na dużej scenie zobaczymy i usłyszymy My Dying Bride, które mimo ostatnich perturbacji w składzie, nie zamierza rezygnować z grania swoich dusznych, doomowych pieśni! 

Muzyczna Biblioteka: Piotr Dorosiński - Rzeźpospolita

Nie od dziś wiadomo, że polska ekstremalna scena metalowa jest lubiana i ceniona na całym świecie, czego najlepszym przykładem są choćby Vader, Behemoth czy Decapitated - jednak nie zawsze tak było, a nawet najwięksi reprezentanci naszej sceny kiedyś musieli zacząć. Ta książka nie jest jednak tylko o nich*, a przede wszystkim o wielu mniej znanych grupach grających gothic, death, black, occult, folk i doom metal. Większość z nich albo już nie istnieje, inne po latach wracają do żywych i do grania, a inne nie zdążyły się poznać szerszej publiczności. Piotr Dorosiński, wielki pasjonat muzyki metalowej i twórca Musick Magazine postanowił zaś zebrać opowieści o grupach, ludziach i czasach, które dawno minęły, ale były świadkami tworzenia się bogatej i prężnej ekstremalnej sceny metalowej w Polsce. Czy "Rzeźpospolita" zasługuje na uwagę?

Patronat medialny: Darzamat - A Philosopher at the End of the Universe (2020)

 

Miło nam poinformować, że obejmiemy naszym patronatem medialnym nadchodzące wydawnictwo studyjne legendy polskiego black/gothic metalu Darzamat zatytułowane "A Philosopher at the End of the Universe", którego premierę przewidziano na 18 listopada tego roku. Szczegóły wydawnictwa w rozwinięciu!

Paradise Lost - Obsidian (2020)

Dobra passa Paradise Lost trwa. Po dwóch bardzo udanych stricte death/doom metalowych wydawnictwach brytyjska grupa wraca z kolejnym albumem, tym razem sięgając jeszcze głębiej w swoje korzenie. Gotyckie elementy, które dominują na najnowszym "Obsidian" to jednak nie tylko intrygująca kontynuacja dwóch poprzednich albumów, ale także współczesne przypomnienie o okresie gotyckim, w tym także kontrowersyjnych eksperymentach grupy w ramach tak zwanej trylogii. Co tym razem proponuje Nick Holmes wraz ze swoją macierzystą formacją?

Muzyczna Biblioteka: Maciej Krzywiński - Zgniła Zieleń

Prawdopodobnie nie ma na świecie osoby, która nie słyszałaby o Piotrze Ratajczyku, bardziej znanym jako Peter Steele, liderze między innymi Type-O-Negative - najsłynniejszej spośród jego grup muzycznych. Nie ma pewnie też osoby, która choć raz nie usłyszała w swoim życiu, choć jednego numeru wymienionego zespołu, a zwłaszcza któregoś z ich drugiego albumu "Bloody Kisses". W tej Muzycznej Bibliotece przyjrzymy się, czy też raczej zatopimy naostrzone kły w znakomicie, soczyście napisanej książce o twórczości Steele'a, którą popełnił uznany polski dziennikarz muzyczny Maciej Krzywiński...

LUminiscencje: Cradle Of Filth - Cruelty and the Beast (1998)

Napisał: Jarek Kosznik

W tym roku przypada okrągła, dwudziesta rocznica premiery trzeciego, owianego legendą albumu brytyjskiego zespołu Cradle of Filth pod tytułem „Cruelty and The Beast”.* Powyższa grupa jest prawdopodobnie najbardziej znanym na świecie zespołem grającym szeroko pojęty ekstremalny metal, łączącym elementy gothic, black i symfonicznego metalu, chociaż dla wielu „trumetalowców” i fanatyków prymitywnego black metalu spod znaku Darkthrone czy Mayhem jest to dość kiczowate połączenie...

R2/162: Cradle Of Filth, Moonspell, Sacrilegium (25.01.2018, B90, Gdańsk)

Napisał: Jarek Kosznik

W czwartek, 25 stycznia bieżącego roku, w gdańskim klubie B90 odbył się kolejny na trasie koncert legend światowego metalu czyli portugalskiego Moonspell i brytyjskiego Cradle of Filth. Niekwestionowane legendy szeroko pojętego metalu ekstremalnego odwiedziły Polskę w swojej przeszłości już wiele razy jednakże nigdy nie byli razem na jednej scenie. Nie ukrywam, że wybrałem się na ten występ głównie z powodów sentymentalnych gdyż powyższe dwa zespoły były dla mnie bardzo inspirujące w czasach gimnazjum i liceum. 

Moonspell - 1755 (2017)

Portugalski Moonspell przypomina o tym, że kiedyś grał gotycki metal i na chwilę zapomina o nowocześniejszym i zabarwionym industrialem z dwóch ostatnich płyt. Po raz pierwszy w swojej historii grupa niestrudzenie dowodzona przez Fernardo Ribeiro zabrała się także za koncept album, który został oparty o historyczne wydarzenia, które miały miejsce podczas trzęsienia ziemi w Lizbonie w roku 1755. Wreszcie, zdecydowano, że krążek w całości zostanie zrealizowany po portugalsku. Czy nowa płyta jest takim kataklizmem jakim okazało się dla Lizbony tragiczne w skutkach trzęsienie ziemi?

Medebor - Dark Eternal (2017)

Gdański Medebor w tym roku świętuje dwudziestolecie istnienia i choć trudno w to uwierzyć to najnowszy album studyjny jest ich zaledwie trzecim pełnometrażowym materiałem. Poza dwiema demówkami i składanką wydali epkę i oczywiście dwa albumy studyjne z czego debiutancki miał swoją premierę czternaście lat temu, a poprzedzający najnowszy pojawił się równo pięć lat temu. Nie rozpieszczający swoich wielbicieli doom metalowcy z Trójmiasta kiedy już zdecydują się wydać płytę to zrobią to w ciężkiej, mrocznej stylistyce z licznymi ukłonami do klasyki gatunku, z przewagą brzmienia Paradise Lost i Tiamat. Jak wyszedł Gdańszczanom "Dark Eternal"?

Patronat medialny: 20 lecie Medebor (22.09.2017, Protokultura, Gdańsk)

W piątek 22 września w gdańskiej Protokulturze odbędzie się koncert grupy Medebor, która będzie świętować dwudziestolecie istnienia oraz premierę najnowszej trzeciej pełnometrażowej płyty studyjnej zatytułowanej "Dark Eternal". Blog LupusUnleashed objął koncert patronatem medialnym*. Zapraszamy!

O imprezie zespół pisze następująco:

Witamy !

Chcielibyśmy was serdecznie zaprosić na nasz koncert z okazji dwudziestolecia. Jest to dość poważny wiek, wiec imprezę też robimy na poważnie a do tego będziemy opijać wydanie naszej najnowszej płyty "Dark Eternal" za pośrednictwem wydawnictwa Via Nocturna z czego równie się bardzo cieszymy!

Koncert będzie podzielony na 2 części, najpierw zaprezentujemy wam nową płytę w całości, a po krótkiej przerwie zagramy przekrojowo numery z całego okresu począwszy od pierwszych demówek. Mamy nadzieję że to ponad 2 godzinne granie zaspokoi większość z was, my mamy zamiar bawić się świetnie do czego i was zachęcamy !

* Notka pojawia się dopiero teraz, dla przypomnienia, bo o samym koncercie informowaliśmy już na naszych lamach (na facebooku, twitterze oraz po prawej stronie bloga w boksie "Koncerty, którym patronujemy").

R6/130: CreTura, Iubaris, Heavend, Hell Wind (4.03.2016, Metro, Gdańsk)

W ostatnim czasie wypadłem trochę z obiegu jeśli mowa o lokalnych zespołach, bo nie licząc Iubaris nie kojarzyłem ani Heavend, ani Hell Wind. Nie znana mi również była norweska gwiazda wieczoru, która promowała podczas koncertu swój trzeci album studyjny "Fall of the Seventh Golden Star", którego premierę przewidziano na 8 kwietnia roku szczodrego. Te cztery zespoły zaprezentowały różne oblicza black i gothic metalu i mimo nielicznej publiczności dały czadu, ale po kolei...

Dagoba - Tales of the Black Dawn (2015)

Francuzi z Dagoba wrócili w czerwcu roku pięknistego ze swoim szóstym albumem studyjnym.  Na okładce poprzednika "Post Mortem Nihil Est" witała nas antropomorficzna postać, która zdawała się przepoczwarzać w jakąś znacznie straszniejszą istotę. Na najnowszej zaś mamy nietoperza z poderżniętym gardłem. Groteskowe okładki mogą odrzucać, przyznam też, że nigdy też ta grupa nie należała do moich ulubionych, jednak ich płyty nie są mi obce i od czasu do czasu lubię posłuchać proponowanej przez nich łupaniny. Świadomie używam tutaj tego słowa - jest to bowiem granie, które można najkrócej właśnie opisać takim określeniem. Jak wypadają "Opowieści z Czarnego Świtu"?

R22/121: Moonspell, Dagoba, Jaded Star (31.10.2015, B90, Gdańsk)

Gdzie spędziliście tegoroczne Halloween? Może także na koncercie portugalskiej legendy black metalu i metalu goryckiego Moonspell? Właśnie w ten dzień w gdańskim B90 grupa po raz kolejny pokazała, że nie ma sobie równych...

R21/120: Paradise Lost, Lucifer (22.10.2015, B90, Gdańsk)

Jesień według redaktora Wójcika zaczęła się alternatywnym graniem w gdyńskiej Desdemonie, a moja zaczęła się dopiero w czwartek - wystrzałem z działa na którego boku wygrawerowano dwa słowa: Paradise Lost. Legenda death i gothic metalu zagrała w B90 jeden z dwóch koncertów w naszym kraju w ramach trasy promującej bardzo dobry krążek "The Plague Within"...

Therion - Les Fleurs Du Mal (2012)

Ze składu, która nagrała jedną z moich najbardziej ulubionych płyt, także tej grupy, pozostała tylko jedna osoba. Z innymi muzykami niż miało to miejsce na świetnym "Secret of the Runes" grupa Therion zrealizowała album "Les Fleurs Du Mal" będącą konceptem opartym wokół francuskich popowych utworów z lat 60 i 70. Właśnie do tego krążka obok tego wydanego w 2001 roku wracam najczęściej i choć album ma już trzy lata, postanowiłem o nim w końcu kilka słów napisać...

Tribulation - The Children of the Night (2015)

Pewnie jakiś black metal i ta okładka taka jakaś znowu gotycka. Nie warto jednak oceniać niektórych płyt po pozorach. Przekonałem się o tym słuchając znakomitego Tau Cross i tak samo jest z trzecim już krążkiem Szwedów z Tribulation. Czego tutaj nie ma! Melodyjny heavy metal w stylistyce lat 70, psychodela rodem z lat 60, trochę black metalu, szczypta wspomnianego gotyku i mnóstwo świeżego, mocno jednak współczesnego wciągającego retrogrania... 

Paradise Lost - The Plague Within (2015)

Długą drogę przeszedł Paradise Lost. Poszukiwania stylistyczne były długie i dla wielu nie zawsze łatwe, ale zawsze przyjść musi moment kiedy sentymentalnie patrzy się na pierwsze dokonania. I to nie tylko dlatego, że chcą tego najwytrwalsi fani zespołu. Najnowszy album tej grupy to nie tylko retro, doom czy death w najlepszej formie, ale także materiał bardzo nowoczesny, świeży i czerpiący ze wszystkich zmian jakie zachodziły przez lata istnienia tej formacji...

Oberschlesien - II (2015)

Po śląsku pisać nie umiem, bo śląskiego nie znam, dlatego też ten tekst będzie po polsku. Oberschlesien, czyli polski Rammstein, czy też raczej śląski, niedawno wydał swoją drugą płytę. Bardzo dobrą zresztą i jeszcze ciekawszą od "I". Sprawdźmy, co się u nich zmieniło...

Moonspell - Extinct (2015)

Okładka wersji standardowej

Napisał: Dominik "Stanley" Stankiewicz

Ostatnim albumem ekipy Fernando Riberio jakim w pełni się zachwyciłem był przepełniony po brzegi mrokiem, złością i gotyckim pięknem „The Antidote” z 2003 roku. Później bywało różnie, choć rzecz jasna „Memorial” złym albumem nie był, „Night Eternal” bardzo, bardzo mi się podobał, lecz kolejna propozycja „Alpha Noir/Omega White” jawiła mi się jako powrótka z rozrywki rzecz jasna utrzymana w typowo moonspellowym klimacie. Tymczasem „Extinct” tak bardzo flirtuje z popową nośnością, że aż się zastanawiam czy to ten sam zespół, który kiedyś nagrał „Wolfheart”? 

Mayan - Antagonise (2014)

Do nowej płyty mojej ulubionej holenderskiej grupy Epica jeszcze trochę czasu, ale czekając można sięgnąć po drugą płytę Mayan, o której pisałem już w lipcu dwóch tysięcy jesieni. Obecny skłąd grupy to siedem osób, w tym aż trzy z Epiki, gościnnie zaś pojawia się między innymi Floor Jansen, która nie tak dawno wydała znakomitą drugą płytę swojej grupy ReVamp oraz oficjalnie została nową wokalistką Nightwish. "Quaterpast" odkrywczy może nie był, ale bardzo dobrze się go słuchało. Jaki jest "Antagonise"?