piątek, 10 lutego 2017

Disperse - Living Mirrors (2013)



Napisał: Jarek Kosznik

Prawie 4 lata temu, 15 lutego 2013 roku, miała miejsce premiera drugiej pełnowymiarowej płyty zespołu Disperse „Living Mirrors”. Jest to jeden z najbardziej obiecujących zespołów sceny szeroko pojętego metalu progresywnego nie tylko w Polsce ale też w skali światowej. Znakiem rozpoznawczym zespołu pochodzącego z regionu Podkarpacia jest prawdziwy geniusz gitary, prawdopodobnie najlepszy polski gitarzysta Jakub Żytecki, który pomimo bardzo młodego wieku, jest już znany i szanowany wśród czołowych muzyków z całego świata. Podczas nagrywania powyższego albumu miał zaledwie 19-20 lat! Po udanym debiucie albumem „ Journey Through The Hidden Gardens”, który stworzył chłopakom z zespołu możliwość wypłynięcia na szersze wody podczas wspólnych występów na trasie z zespołem Riverside, postanowiono zrobić następny krok. Czy płyta „Living Mirrors” przebiła swoją poprzedniczkę? Czy nastąpiła ewolucja kompozycji względem przeszłości?

środa, 8 lutego 2017

LUminiscencje: Wszystkie żywoty Czarnej Betty


Są takie zespoły, które nigdy nie istniały długo, ale na stałe zapisały się w świadomości słuchaczy muzyki rockowej i w jej historii. Jednym z takich zespołów jest Ram Jam, który został zapamiętany z powodu jednego utworu - "Black Betty". Niedawno ten kawałek zyskał kolejne życie za sprawą poznańskiej grupy Burn This Song, która zrealizowała jej nową wersję na potrzeby amerykańskiego filmu "The Choice". W tych LUminiscencjach poznamy historię tego numeru oraz Wasz nowy ulubiony polski zespół...

wtorek, 7 lutego 2017

W NiewieLU słowach: Hail Spirit Noir, Witchery, Testament



Powoli wygrzebując się z zeszłorocznych płyt dostrzegam, że na szczęście zostało mi już tylko kilka pozycji o których chcę napisać. W kolejnej odsłonie "W NiewieLU słowach" przyjrzymy się trzem różnym, ale zbliżonym stylistycznie zespołom. O ile jednak grecki Hail Spirit Noir czy szwedzki Witchery miesza thrash metal z black metalem, to ten pierwszy eksperymentuje z progresją, psychodelą, a nawet bluesem, a starzy wyjadacze z amerykańskiego Testament udowadniają, że nie trzeba nagrać niczego odkrywczego żeby materiał był solidny i porządnie dawał popalić...

niedziela, 5 lutego 2017

Pod LUpą: Holo Dio


Niektórych muzyków i twórców nie zobaczymy już nigdy na żywo. A przynajmniej tak było do niedawna. Ronnie James Dio właśnie wrócił zza grobu jako... hologram, który jest niemal jak żywy. Niemal. Sam fakt takiego pomysłu wzbudza kontrowersje, a co dopiero jego wykonanie. Czy naprawdę potrzebujemy hologramowych projekcji naszych ukochanych artystów? A może to jest przyszłość, która nas czeka, a zmarli artyści będą zarabiać na występach, które tak naprawdę nigdy się nie wydarzyły? W pierwszej w nowym roku odsłonie "Pod LUpą" postanowiliśmy przyjrzeć się właśnie tej kwestii, która wzbudza nie tylko u nas mieszane, wręcz ambiwalentne uczucia...

piątek, 3 lutego 2017

Last Union - Most Beatiful Day (2016)


Niezręcznie jest pisać o płycie, która ma swoją premierę w grudniu zeszłego roku, ale swoją obecność zaznacza dopiero na początku następnego. "Most Beatiful Day" to debiut włoskiej formacji Last Union, która do współpracy zaprosiła basistę Symphony X Mike'a LePond, byłego perkusistę Helloween Uli Kuscha, który po kilku latach przerwy wraca do gry oraz znanego z Dream Theater Jamesa LaBrie, który pojawia się przy mikrofonie w kilku numerach wspierając obiecującą wokalistkę Elisę Scarpeccio. Jaki to jest to debiut i jak go właściwie sklasyfikować rocznikowo?

czwartek, 2 lutego 2017

Epica - The Holographic Principle (2016)


Poprzeczka jaką zawiesiła sobie holenderska Epica dwoma poprzednimi albumami została zawieszono wysoko, a ten wydany w zeszłym roku udowadnia znakomitą formę tej grupy. A ta zdecydowanie jest wzorcowa i zostawia w tyle nawet Nightwisha, który z Floor Jansen wydał przecież znakomity materiał "Endlesss Form Most Beatiful" pokazując, że w symfonicznym metalu nadal można tworzyć muzykę ciekawą i z pomysłem. To, co osiągnęli Finowie zostało jednak przeskoczone i ulepszone przez Holendrów...

środa, 1 lutego 2017

Firewind - Immortals (2017)


Za greckim Firewind tęskniło pewnie sporo osób. Ostatnie płyty nie były najlepsze, bliżej im było do melodyjnego hard rocka aniżeli power metalu. Gus G chyba też się zaczął męczyć bo zwinął zespół i skupił się na karierze solowej wydając dwa tylko niezłe albumy sygnując je swoim nazwiskiem. Okazuje się jednak, że stare powiedzenie "ciągnie wilka do lasu" znane jest także Gusowi, który nieco niespodziewanie ponownie zebrał do kupy Firewind i zastąpiwszy Apolla Papathanasio znanym między innymi z Metalium i Mayan Henningiem Basse, który swoim głosem przypomina o najlepszych czasach greckiej formacji gdy mikrofon dzierżyli Stephen Fredrick i Chitty Somapala. Tamte czasy przypomina także muzyka, która wreszcie wróciła stylistycznie na właściwe tory...