poniedziałek, 3 lipca 2017

W NiewieLU Słowach: Arcadea, Gone Is Gone, Giraffe Tongue Orchestra

Panowie z Mastodon (na zdjęciu obok) nie próżnują. Obecnie są w trasie promującej najnowszy album "Emperor of the Sand", ale także aktywnie bawią się w projekty poboczne. Killer Be Killed o którym pisaliśmy jakiś czas temu był jak się okazuje zaledwie początkiem wysypu zespołów w którym pojedynczy muzycy Mastodon się udzielają. W wymienionym na basie i wokalu działał Troy Sanders, który znalazł także czas na Gone Is Gone, w Giraffe Tongue Orchestra usłyszeć można gitarę Brenta Hindsa, a perkusista Brann Dailor właśnie zadebiutował w Arcadea. Koncert Mastodon, który odbędzie się w 4 lipca w B90 to z kolei doskonały pretekst, by sprawdzić co dobrego prezentują wszystkie trzy zespoły od tych nietuzinkowych muzyków. Proszę zapiąć pasy, założyć słuchawki na uszy - zaczynamy!

piątek, 30 czerwca 2017

Styx - The Mission (2017)


Niektórzy pewnie jeszcze pamiętają, że w tym roku Deep Purple wydał swój dwudziesty album studyjny, który okazał się całkowitym nieporozumieniem. Znacznie ciekawszym powrotem weteranów, choć mniej znanych i grających krócej niż Brytyjska legenda, okazuje się najnowszy, szesnasty album amerykańskiej grupy Styx będący pierwszym krążkiem grupy od czternastu lat i będący konceptem opowiadającym o wyprawie na Marsa. Witamy w roku 2033...

czwartek, 29 czerwca 2017

LUpa: Słabe zespoły i twarze jak stopy


Przepychanki między muzykami wydają się normalne, w końcu przy tylu barwnych osobistościach ciężko oczekiwać, by każdy z każdym się lubił. Jednak ostatnia medialna walka pomiędzy Chadem Kroegerem, a Corey'em Taylorem wydaje się... dziecinna.

sobota, 24 czerwca 2017

Ball - Ball (2017)


Szwecja, połowa lat 70. Na świecie truiumfują Led Zeppelin, Hawkwind, Motorhead, Black Sabbath, Accept i AC/DC. Skandynawowie nie mogą być gorsi, wytaczają działa pod postacią grupy Ball, która niczym w kawałku "Balls to the Wall" niemieckiej formacji Accept skruszy ścianę jednym uderzeniem. Sfuzzowane gitary, mocno osadzona w głębi soczysta perkusja, narkotykowo-motocyklowo-okultystyczna otoczka i te kolorowe ciuchy... zaraz, zaraz czy ja napisałem połowa lat 70? Nic bardziej mylnego, ta płyta mogła by się wtedy pojawić, ale data wydania nie pozostawia złudzeń: 19 maja 2017. W takim razie wsiadamy w wehikuł czasu i przenosimy się czterdzieści lat wstecz. Szwecja, połowa lat 70...

środa, 21 czerwca 2017

Pù - Tunguska: Last Transmission (2017)


Co wydarzyło się 30 czerwca 1908 w środkowej Syberii nad rzeką Podkamienna Tunguzka na północ od jeziora Bajkał? Jedni twierdzą, że była to potężna eksplozja spowodowana uderzeniem ogromnych meteorytów, a jeszcze inni, że rozbił się tam statek kosmiczny pozaziemskiej cywilizacji. Nie ulega wątpliwości, że katastrofa z sprzed prawie 110 lat na stałe wpisała się w kulturę masową i zainspirowała między innymi Jacka Dukaja do napisania alternatywnej historii Europy krótko po zdarzeniu w fantastycznej i monumentalnej powieści "Lód", a Metallikę do napisania utworu "All Nightmare Long". Do grona zainteresowanych katastrofą dołączyła zaś francuska grupa Pù...

poniedziałek, 19 czerwca 2017

R6/148: 35 lat Mayones Koncert "After" (17.06.2017, Stary Maneż, Gdańsk)


35 lat temu w gdańskim garażu powstała firma tworząca gitary, z której produktów korzysta obecnie wielu uznanych muzyków jazzowych, rockowych i metalowych na całym świecie. W sobotni wieczór w Starym Maneżu można było z tej okazji usłyszeć artystów używających gitar Mayonesa, była to też prawdopodobnie jedyna okazja żeby zobaczyć na żywo projekt Flux Conduct znanego z Monuments Johna Browne'a oraz rzadko grający w naszym kraju, a przecież z niego pochodzący, Disperse Jakuba Żyteckiego...

sobota, 17 czerwca 2017

Lion Shepherd - Heat (2017)


Warszawską grupę Lion Shepherd widziałem na żywo dwukrotnie i to w krótkich odstępach czasowych. Na obu koncertach zrobili na mnie bardzo dobre wrażenie. Z jednej strony to taki polski Myrath, a z drugiej coś jakby klon Riverside. Oba te skojarzenia i stwierdzenia nie będą błędne, ale jednocześnie mogą być krzywdzące. Zanim jeszcze zobaczyłem ich na koncercie w Wydziale Remontowym na początku tego roku i znałem tylko ich debiutancki "Hiraeth" nie mogłem uwierzyć, że to polski zespół. Orientalne brzmienie, które łączą z gitarowym, progresywnym graniem i znakomita produkcja wprawić mogą w osłupienie i faktycznie zmylić. Do pierwszego albumu nie musiałem się długo przekonywać i z miejsca stał się jednym z moich najbardziej ulubionych polskich krążków ostatnich lat, podobnie będzie też z najnowszym.