Patronat medialny: Druga Fala - koncert w Trójce (16.08.2019, Program III Polskiego Radia)

GSA to skrót oznaczający Gdyńską/Gdańską Scenę Alternatywną. Na początku lat 80-tych XX wieku na Wybrzeżu powstał aktywne środowisko muzyczne, zrzeszające również poetów oraz malarzy. 

Wspólna praca lokalnego muzycznego środowiska, MCK Gdynia i animatora Waldemara Rudzieckiego doprowadziła do wydania przez Tonpress płyty "Gdynia", co było wyjątkowym wydarzeniem w skali krajowej - żadna lokalna scena nie doczekała się  tak obszernego podsumowania. 

W styczniu 2019 roku Muzeum Miasta Gdyni wydało nową edycję tego albumu pod tytułem "Gdynia 1988-2018", z interpretacjami utworów z płyty "Gdynia" wykonanymi i zaaranżowanymi przez młodych gdyńskich muzyków.

W 1987 roku, podczas nagrania albumu "Gdynia", powstało kilkadziesiąt utworów. Te, które nie zostały wydane na kultowej płycie, stały się zawartością kasety kompilacyjnej "Fala II".

W piątek 16.08 o 19:05, w muzycznym studio Polskiego Radia imienia Agnieszki Osieckiej, gdyńscy muzycy, uczestniczący w nagraniu albumu "Gdynia 1988 - 2018", zinterpretują na nowo muzyczną zawartość wydawnictwa "Fala II" (utwory między innymi Bóm Wakacje W Rzymie, Konwent A, Po Prostu, Unrra, Pancerne Rowery) podczas koncertu "Druga Fala".

Karakorum - Fables And Fairytales (2019)

Kraut-rock wiecznie żywy!

Manu Louis - Cream Parade (2019)

Czy z atomowego jajka wyjdzie radioaktywna jajecznica?

Wilk Kulturalny 4 Lipiec 2019

Miał być w poniedziałek, mógłby być dłuższy, ale nie jest - jest taki jaki jest, właściwie dokładnie taki jaki miał być. Lipcowy numer Wilka Kulturalnego, czyli magazynowego rozszerzenia bloga LupusUnleashed pojawia się nieco później, bo zgodnie z zasadą jak coś ma się zepsuć, to nagle i niespodziewanie. W poniedziałek padł mi mój komputer (na szczęście nie jest to jedyny sprzęt w domu z którego można chociaż skorzystać) i będę musiał oddać go do naprawy, pewne rzeczy przepadły bezpowrotnie, inne niedługo pojawią się w nieco innej formie - możecie się właściwie domyślać o co chodzi. Ale nie o tym ma być!

Czwarty numer tym razem nie zawiera felietonu, tekstu gościnnego, ani garści recenzji. Tych ostatnich nie planowałem do lipcowego w ogóle, a na felieton, choć takowy miał się pojawić, już nie miałem siły. Tym razem w Wilku przeczytacie obszernie w Sylwetce o Chrisie Rea i jego dwóch bluesowych wydawnictwach, w tym o monumentalnym "Blue Guitars". Kontynuujemy w "Starym Kinie" wyzwanie filmowe bloga Po Napisach i oglądamy kolejne filmy wyreżyserowane przez Johna Hustona - tym razem tylko cztery, a mianowicie "Bóg jeden wie, panie Allison", "Nie do przebaczenia", "Fobia" oraz "Pod wulkanem". Nie wykluczam, że jeszcze na początku sierpnia pojawi się specjalny suplementarny dodatek Wilka Kulturalnego w którym zakończymy wyzwanie filmowe i omówimy sobie jeszcze kilka obrazów Mistrza Johna Hustona. Nie uprzedzajmy jednak faktów. W tym numerze przeczytacie także o dwóch Bondach, które w tym roku obchodzą swoje okrągłe rocznice razem z dwoma innymi obrazami z serii. W lipcowym piszę o "Moonrakerze" z Rogerem Moorem (40 lat od premiery) oraz "Licencji na zabijanie" z Timothym Daltonem (30 lat od premiery). Kolejny numer, ten pełny, a zarazem ostatni w tym roku, przewiduję już na jesień - październik albo listopad.

Bjørn Riis - A Storm Is Coming (2019)

Po dobrze przyjętym debiutanckim solowym albumie "Lullabies In A Car Crash" z 2014 roku Bjørn Riis, znany przede wszystkim z Airbag,  kazał swoim fanom czekać na drugą płytę aż trzy lata. "Forever Comes To An End"* był równie udany, a może nawet lepszy od swojego poprzednika, nie dziwi więc fakt, ze Riis już w roku następnym wydał suplement w postaci epki "Coming Home"**, a kolejny, czyli rok dwóch tysięcy dziewięćsiłów przyniósł trzeci pełny album solowy, zatytułowany "A Storm Is Coming". Sprawdźmy, czy ta najnowsza podróż dźwiękowa od bardzo utalentowanego norweskiego kompozytora i gitarzysty, jest równie intrygująca jak poprzednie...

Bjørn Riis – Coming Home EP (2018)

W rok od bardzo udanego i znakomicie przyjętego drugiego solowego albumu „Forever Comes To An End” norweski gitarzysta znany przede wszystkim z Airbag postanowił wydać suplement w postaci niespełna półgodzinnej epki. Znalazły się na nim zarówno kompozycje, które nie znalazły się na płycie z 2017 roku, jak również numery związane z pierwszym krążkiem, czyli "Lullabies In A Car Crash" z 2014 roku. Niechaj jednak nikogo to nie zmyli, artyści pokroju Riisa nie wciskają bubli, a takich odrzutów jakie proponuje na tej epce, nie powstydziłoby się wielu muzyków, bo to kawał znakomitej roboty. Ale po kolei.

Bastard Disco - China Shipping (2019)

Uwaga! Statek z wybuchowym towarem na pokładzie!